| 256 عبدالبهاء فرزند ایران نیابیــد و از تعصّــب جاهلــی و اســتماع اقــوال 39 داریــن خـردان جـز نکبـت و ذلّــت نبینیـد. توفیقـات فکـران و بی بی از چــه بجــان 40 الهیّــه مؤیّــد شــما و تأییــدات ربّانیّــه موفّــق. 41 تــن نکوشــید. نخروشــید و به ویژگی نخست: صیانت نفس پــروری نبــوده بلکــه بــه بــاور عبدالبهــاء، منظــور از حفــظ خــود، تن بازداشــتن خــود از نادانــی، ســتم و تجــاوز بــه حقــوق دیگــران و دیگــر صفــات ناپســند اســت. بدیــن ترتیــب عالِــم راســتین در طریــق تکامــل پویَــد و از معنـای سـنّتی علـم فراتـر ی خـود و جامعـه ره می همـه جانبـه رود و بـهگسـتراندن هـر دانـش نویـن سـودمند بـرای تمـدّن و پیشـرفت مـی گمــارد. چنیــن عالِمــی، بــه منظــور اجــرای عدالــت از ایــران همّــت می کنـد. از آن گذشـته، اصلاحـات قانونـی و برابـری حقـوق افـراد دفـاع می داری، انقطـاع و کمـال معنـوی را نـه در بطالـت، کسـالت عبدالبهـاء دیـن و رخــوت، کــه در همّــت و غیــرت مــردم در جهــت اشــتغال و نــوآوری شــمارد: اقتصــادی و کارآفرینــی و ثــروت بــرای جامعــه می انــد ظنــون و اوهــام خــود چنیــن تصــوّر نموده الیــوم نــاس به کـه نفسـی کـه موقـن باللّــه و مؤمـن بآیـات و رسـل و کتـب و اللّه اسـت بایـد معطّــل و معـوّق شـرایع الهیّــه و مظهـر خشـیة ایّــام بگذرانــد تــا از نفوســی 42 بطالــت و بطائــت بمانــد و به عنداللّــه محســوب گــردد کــه از دنیــا و مــا فیهــا گذشــته دل اند و از خلــق بعیــد شــده بحــق تقــرّب بعالــم اخــروی بســته 43 اند. جســته دارین: دنیا و دار آخرت، دو عالم. 39 دهنده. موفِق: توفیق 40 .۱۲۳-۴ ، رساله مدنیّه عبدالبهاء، 41 بطائت: کندی در کار. 42 .۴۷-۸ ، رساله مدنیّه عبدالبهاء، 43
RkJQdWJsaXNoZXIy MTA1OTk2