257 | رساله مدنیّه عبدالبهاء * نادر سعیدی ویژگی دوّم: حفظ دین هــا ی دل عبدالبهــاء حفــظ دیــن را بــه معنــای ترویــج دیــن در پهنــه تریـن دلیـل بـر نفـی فرهنـگ کنـد ولـی همیـن مطلـب را بزرگ تعریـف می آنکــه حرفــی از لغــو حکــم گیــرد. او در ایــن کتــاب، بی آخوندمحــور می های بهاءاللّــه بــه میــان آورد بــر ایــن نکتــه تأکیــد دارد جهــاد در نوشــته هـای کنونـی جهـان، یگانـه راه جـذب مردمـان بـه کـه بـا توجّــه بـه ویژگی دادن دوسـتی، محبّــت، معاشـرت، بردبـاری و آزادی آئیـن اسـام، نشـان بـودنِ ورزی یـا بـاور بـه نجس وجـدان، تمـدّن و ترقّــی اسـت نـه خشـونت تـر گزیـدن از آنـان و رواداشـتن توهیـن بـر آنـان. مهم غیرمسـلمانان، دوری ی حفـظ دیانـت،کنارنهـادن فرهنـگ تعصّــب و از همـه اینسـتکـه لازمـه و روز بـه تکفیـر و لعنـت ایـن نابردبـاری اسـت. بنابرایـن مُلّایـیکـه شـب شـمارد و معاشـرت و آن مشـغول اسـت و پیـروان دیگـر ادیـان را نجس می دانــد و دائــم بــه اِعمــال تبعیــض و خشــونت فتــوا بــا آنــان را حــرام می دهـد، تجسّــم نادانـی و جهالـت اسـت نـه دانـش و علـم. پیداسـت کـه می بـر تعریفـی زنـده از دیـن، معنویـت ی مدنیّــه رسـالهاسـتدلال عبدالبهـاء در اینسـت کـه ی مدنیّــه رسـالهو اخـاق اسـتوار اسـت. بـه بیـان دیگـر، پیـام انجامـد نـه حفـظ آن. بـه سـبب فرهنـگ ملّاسـالار بـه نابـودی اسـام می را ی مدنیّــه رسـالهاهمّیـت تفسـیرِعبدالبهاء از «حفـظ دیـن» دو فقـره از کنـم: در ایـن بـاب نقـل می ادیــان ســایره 44 و از جملــۀ اســباب کلّیّــه کــه ســبب اجتنــاب دیــن الهــی گشــته تعصّــب و حمیّــت جاهلیّــه تدیّــن به به ذلــک بعضــی از... حقایــق کتــب مقدّســۀ الهیّــه اســت... مع محـروم و مهجـور گشـته از اهـل سـایر ادیـان کمـال اجتنـاب و احتــراز را مجــری و ابــدا تعارفــات عادیّــه را نیــز جایــز نمیداننــد. بـا وجـود عــدم جــواز الفـت و معاشـرت چگونــه تــوان نفســی را هدایــت نمــوده... اجتنــاب و احتــراز و می اجتناب: دوری. 44
RkJQdWJsaXNoZXIy MTA1OTk2