259 | رساله مدنیّه عبدالبهاء * نادر سعیدی پسـندیده، وفـاداری و ازخودگذشـتگی یـک شـخص سـاده مسـیحی بـه آورد. عبدالبهــاء بــا ذکــر ایــن داســتان نتیجــه دیانــت مســیح ایمــان مــی بودن بـه اخـاق انسـانی اسـت ی ترویـج دیـن، آراسـته گیـرد کـه لازمـه می 51 نــه درندگــی، نفــرت و خونخــواری. ویژگی سوّم: مقاومت در برابر هوی و هوس ی «هـوی ٰ» را بـه بحثـی چشـمگیر در مـورد عبدالبهـاء گفتـار در بـاره کنــد. او در اخــاق، خردگرایــی، ملایمــت، عطوفــت و صلــح بــدل می گویـد و پیـروی از جـا از دو نـوع تمـدّن صـوری و اخلاقـی سـخن می این دانـد کـه معطـوف بـه منافـع جزیـی و گـذرا اسـت؛ هـوی را رفتـاری می بــا مقتضیــات خــرد و اخــاق ســتیز دارد؛ منافــع همگانــی را قربانــی کنــد و از خشــونت، تجــاوز، هــای آنــی خــود و یــا گــروه خــود می صَرفه جنــگ و هجــوم بــر دیگــر اقــوام و کشــورها پــروا نــدارد. از همیــن رو، عبدالبهـاء رفتـار ناشـی از هـوی را معطـوف به تعصّب، جنـگ و ویرانگری ی مقابـل رفتـار معطـوف بـه خـرد، اخـاق، صلـح، دانسـته و آن را نقطـه دانـد. بـه همیـن جهـت، بررسـی او آبادانـی و خدمـت بـه نـوع انسـان می از ویژگـی «مخالفـت بـا هـوی»، بیـش از هـر چیـز، بـه نفـی پرخاشـگری گــردد. از اینجاســت کــه عبدالبهــاء فرهنــگ ملّاســالار و جنــگ بــاز می گاه تعصّــب، نابردبــاری، تبعیــض و خشــونت نســبت بــه را، کــه جلــوه شـمارد. افـزون بـر آن، عبدالبهـاء ضمـن دیگـر ادیـان اسـت، مـردود می ی هـای منفـی تمـدّن غـرب، از جملـه پرخاشـگری، مسـابقه نفـی ویژگی ی باریـک نیـز توجّــه تسـلیحاتی و وفـور جنـگ و خونریـزی بـه ایـن نکتـه آمیــز آخونــدی بــا فرهنــگ کنــد کــه: از یــک نظــر، فرهنــگ تعصّب می پیکارجـو و پرخاشـگر تمـدّن غربـی و تعصّبـات ناسیونالیسـتی آن تفاوتـی نـدارد. بـه بـاور عبدالبهـاء هـر دو از منطقـی واحـد، یعنـی منطـق تعصّــب گیرنــد. عبدالبهــاء در ی بربریــت، سرچشــمه می و فروافتــادن بــه ورطــه .۵۵-۶۱ ، همانجا 51
RkJQdWJsaXNoZXIy MTA1OTk2