عبدالبهاء فرزند ایران

| 262 عبدالبهاء فرزند ایران نیسـت جـز برخـورد فرهنـگ خردگرایـی و اخـاق انسـانی بـا فرهنـگ محـور شـرقی و هـم مـادّه پرسـتی ‌ تعصّــب و تبعیـض. هـم فرهنـگ فقیه هایـی از فرهنـگ تعصّــب ‌ پرسـتی پرخاشـگر غربـی هـر دو جلوه ‌ و ملیّت و تبعیـض بـوده کـه بـا تجـدّد و تمـدّن راسـتین، یعنـی فرهنـگ خـرد و اخــاق، مغایــر اســت. ویژگی چهارم: اطاعت از فرمان مولا عبدالبهـاء اطاعـت از تعالیـم پیامبـر را، بـه معنـای لـزوم دیـن در جامعه دهـد. در هـر ‌ و نیـز هویّــت راسـتین دیـن، مـورد تجزیـه و تحلیـل قـرار می پـردازد ک ـه ب ـه دو ‌ ای روشـن بـه اثبـات ایـن نکتـه می ‌ دو مـورد، بـه گونـه محـور دشـمن راسـتین دیـن اسـت. نخسـت آنکـه، ‌ دلیـل، فرهنـگ فقیه محــور و دشــمنی بــا تمــدّن، دانــش و آزادی، ‌ بــر اثــر خردســتیزی فقیه رســد کــه مــردم دیــن را مخالــف تمــدّن و ‌ تدریــج کار بــه جایــی می ‌ به سـتیز ‌ خـرد و انسـانیت بپندارنـد؛ از دیـن بیـزار شـوند و بـه فرهنگـی دین دینــی تمــدّن غربــی ‌ آورنــد. گفتمــان آخوندهــا کــه از بی ‌ و مــادّی روی کنــد بــه راســتی انتقــاد از فرهنگــی اســت کــه خــود عامــل ‌ انتقــاد می دینــی، رویکــرد ‌ گرفتــن بی ‌ رواج آن هســتند. در غــرب نیــز عامــل قدرت سـتیز، نابردبـار و ارتجاعـی کلیسـا بـود کـه دیـن را در ‌ آمیـز، خرد ‌ تعصّب رویارویـی بـا هـر نـوع نـوآوری، آزادی و ترقّــی قـرار داد؛ کارکـرد فرهنـگ محــور در ایــران نیــز همیــن بــوده و هســت. عبدالبهــاء ‌ ارتجــاع فقیه نویســد: ‌ می مقصــود اینکــه ملاحظــه شــود کــه دیانــت حقیقیّــه چگونــه ســبب تمــدّن و عــزّت و ســعادت و علــو منزلــت و معــارف و ترقّــی طوایـف ذلیلـۀ اسـیرۀ حقیـرۀ جاهلـه میشـود و چـون بدســت علمــاء جاهــل متعصّــب افتــد از ســوء اســتعمال،

RkJQdWJsaXNoZXIy MTA1OTk2