263 | رساله مدنیّه عبدالبهاء * نادر سعیدی 62 شــود. تبدیــل می 61 چنیــن نورانیّــت عظمــی بظلمــت دهمــا ولکـن در زمانـیکـه... زمـام امور جمهور مسـیحیّین در دسـت 63ّ قسّیسـین جاهلـه افتـاد بکلّــی آن نسـایم رحمانیّــه از مهـب عنایـت منقطـع شـد و احـکام انجیـل جلیـل کـه اس اسـاس مدنیّــت عالــم بــود از ســوء اســتعمال و حرکــت نفوســی کــه النّتیجه گشـت... بظاهـر آراسـته و بباطـن کاسـته بودنـد سـاقط قــرون عشــرۀ وســطی کــه عبــارت از بدایــت قــرن ســادس میـاد الـی نهایـت قـرن خامـس عشـر اسـت ممالـک اروپ در منتهـا درجـهٴ توحـّـش و عـدم مدنیّــت از جمیـع شـئون بـود... و باعـث اصلـی آن آنکـه رهابیـن کـه باصطـاح اهالـی اروپ رؤســای روحانــی دینــی بودنــد از عــزّت ابدیّــۀ اتّبــاع اوامــر مقدّســه و تعلیمــات ســماویّۀ انجیــل غافــل گشــته... و ایــن احـوال و اطـوار سـبب هـدم اس اسـاس دیانـت و انسـانیّت و 64 مدنیّــت و سـعادت اهالـی اروپگشـت. دلیـل دوّم اینسـتکـه از نظـر عبدالبهـاء، حقیقت دین، فرهنـگ مهرورزی و یگانگــی بشــر اســت؛ زیــرا دیــن بــر حقیقــت روحانــی آدمیــان تأکیــد کنـد و عامـل اصلـی گسـترش اتّحـاد و یگانگـی میـان اقـوام گوناگـون می اسـت. بـه عـاوه، دیـن بـا تشـویق یگانگـی، بـه گسـترش دانـش و تمـدّن تاریـخ ی مدنیّــه رسـالهانجامـد. در بررسـی ایـن مطلـب، عبدالبهـاء در می کــردن گویــد و بــه نقــش آنــان در یکپارچه پیامبــران گوناگــون را بــاز می کنــد. هــای چشــمگیر اشــاره می هــای متخاصــم و برپایــی تمدّن گروه افشــارد کــه نــوآوری در همیــن جــا، عبدالبهــاء بــر ایــن نکتــه نیــز پــا می گیـری غربیـان از در کشـورهای غربـی هـم، تـا حـدّی، بـا آشـنایی و وام دَهما: تاریکی شبی که در آسمان ماه نیست. 61 .۵-۱۰۴ ، رساله مدنیّه عبدالبهاء، 62 مهبّ: محل وزیدن باد. 63 .۳-۱۰۱ ، رساله مدنیّه عبدالبهاء، 64
RkJQdWJsaXNoZXIy MTA1OTk2