271 | رساله مدنیّه عبدالبهاء * نادر سعیدی شــمارد و دیگــری جهــاد علیــه کفّــار، ســلطه بــر دیگــران را فضیلــت می پرسـتی، شـرف و افتخـار را در تصـرّف، تـاراج و ویرانـی در لـوای وطن یابـد. حقیقـت اینسـت کـه نفـی اسـتعمار و امپریالیسـم دیگـر مردمـان می دوســتی را بــا دوســتی و دین پذیــر اســت کــه مــا وطن تنهــا وقتــی امکان ی مـردم جهـان دوسـت داشـتن نـوع انسـان و بـاور بـه حقـوق برابـر همـه دوسـتی بـه سـادگی بـه فرهنـگ ددمنشـی و همـراه نماییـم. وگرنـه، وطن غلتــد. بــر عکــس، غیــرت و همّــت و عشــق بــه وطــن اســتعمار فرومی ی مـردم جهـان بـه پیشـرفت تمـدّن در همـراه بـا احتـرام و عشـق بـه همـه شـود. داخـل کشـورها و صلـح در روابـط میـان کشـورها بـدل می و آن را بــه همــراه کــرده بــا آنکــه عبدالبهــاء تعصّــب را نکوهش بینــد سراســر محــور می هــای فرهنــگ فقیه فرهنــگ تقلیــد از ویژگی ی سـتایش غیـرت و همّــت ملّــی ایرانیـان اسـت تـاگذشـتهی مدنیّــه رسـاله ی خــود وام های ارزنــده شــکوهمند خــود را بــه یــاد آورنــد و از ســنّت گیرنــد و بــه نــوآوری فرهنگــی، کــه در تاریــخ ایــران بــه وفــور دیــده ی مدنیّــه رســالههــای تریــن ویژگی شــود، بــاز گردنــد. یکــی از مهم می نیـاز پیشـرفت اقتصـادی و اجتماعـی در ی آن، پیش اینسـت کـه نویسـنده کوشــد یابــد و می هــا و اخــاق ایرانیــان می ایــران را دگرگونــی در ارزش تــا ایــن فرهنــگ نویــن را در ایــران تشــویق نمایــد. نیـز گـواه آنسـت کـه ایـن رسـاله، از آغـاز ی مدنیّــه رسـالهنگاهـی بـه تـا فرجـام، کوششـی اسـت بـرای برانگیختـن انقلابـی اخلاقـی و معنـوی در ایـران؛ انقلابـی کـه رشـد و پیشـرفت ایـران در گـرو آنسـت. پیشـرفت ی نهادهــای سیاســی، اقتصــادی، جانبــه ایــران نیازمنــد بازســازی همه قانونـی و صنعتـی اسـت امّــا آبشـخور ایـن تحـوّلات، پیـش از هـر چیـز یـک دگرگونـی اخلاقـی، دینـی و فکـری اسـت. آنچـه ایـران لازم دارد نـه سـودجویی، فسـاد، و اغـراض شـخصی بیشـتر اسـت؛ برعکـس، داروی دوسـتی، عشـق بـه ایـران، درد ایـران، غیـرت، همّــت، عُلُّــو طبـع، میهن ی خدمـت بـه جامعـه، فـداکاری، ازخـود انسـانیت، نیّــت پـاک، روحیـه
RkJQdWJsaXNoZXIy MTA1OTk2