عبدالبهاء فرزند ایران

| 316 عبدالبهاء فرزند ایران «مردمک چشم»: تمثیل بهائی برای تجلیل نژاد سیاه ، هنــگام اقامــت عبدالبهــاء در لنــدن مــردی ۱۹۱۱ در ســپتامبر پوســت از اهالــی افریقــای جنوبــی کــه بــه ملاقــات او آمــده بــود، ‌ رنگین گفــت کــه حتّــی در زمــان حاضــر هیــچ سفیدپوســتی بــرای مردمــان پوســت احترامــی قائــل نیســت. عبدالبهــاء پاســخ داد: ‌ سیاه وضــع فعلــی و احساســاتی را کــه نســبت بــه مردمــان پوســت وجــود دارد بــا وضعیــت دویســت یــا ســیصد ‌ رنگین سـال پیـش مقایسـه کنیـد و ملاحظـه کنیـد کـه چقـدر امـروزه بهتـر از آن زمـان اسـت. در مـدّت زمانـی کوتـاه روابـط بیـن پوســت و سفیدپوســتان از ایــن هــم بهتــر ‌ مردمــان رنگین زودی تفاوتـی میـان آنـان احسـاس نخواهـد ‌ خواهـد شـد و بـه شــد. کبوتــران ســفید و کبوتــران رنگیــن وجــود دارنــد، امّــا پوســت را ‌ همــه کبوترنــد. بهاءاللّــه یــک بــار مردمــان رنگین بـه مردمـک چشـم تشـبیه کـرد کـه سـپیدی آن را احاطـه کـرده رنگ اسـتکـه شـما انعکاسـی ‌ اسـت. در ایـن مردمـک سـیاه بینیــد و از طریــق آن اســت ‌ از آنچــه را مقابــل آن اســت می تــراود. در نظــر خداونــد رنــگ ‌ کــه نــور روح بــه بیــرون می کنـد. آنچـه ‌ ابـدا تفاوتـی نـدارد. او بـه قلـوب مـردم نظـر می هاســت. شــخص ‌ خواهــد قلــب آن ‌ خداونــد از مردمــان می پوســت کــه خصلتــی نیکــو دارد بــه مراتــب برتــر از ‌ سیاه پوسـتی اسـت کـه شـخصیتی نـه چنـدان نیکـو ‌ شـخص سفید 6 دارد (ترجمــه). کنــد و آن تأکیــد بــر ‌ می ‌ در اینجــا عبدالبهــاء بــر تمایــزی مهــم اشــاره برتــری شــخصیت معنــوی بــر خصوصیــات جســمانی اســت. قلــب 6 ‘Abdu’l-Bahá, “Notes of a conversation with ‘Abdu’l-Bahá,” ‘Abdu’l-Bahá in London (London: Bahá’í Publishing Trust, 1982 reprint), 68.

RkJQdWJsaXNoZXIy MTA1OTk2