| 352 عبدالبهاء فرزند ایران تـر دورانـی مملـو از فـراز و نشـیب را تجربـهکـرد، در دراز مـدّت ثمربخش هــای مشــابه خــود در ایــران بــود. امّــا در هــر دو مــورد، از جنبش دیانــت بهائــی، در مســیر فضایـی پرتحـرّک و پُرتحـوّل حضـور داشــت درســتی توانســت از واکنــش بــه آن برکنــار مانــد. آییــن بهائــی به و نمی هـای موعودگرایانـه بـود، امّــا پیـام آن کـه یـک جنبـش مذهبـی بـا دیدگاه توانسـت بـه طـور خـاص در فضـای تغییـر جهـان را هـدف داشـت، می طلبــی حاکــم بــر امپراتــوری عثمانــی و ایــران تأثیــر بگــذارد. اصلاح بهاءاللّه، «مُصلح عالم» گــذار )، بنیان ۱۸۱۷-۱۸۹۲ ، علی نــوری بهاءاللّــه (میــرزا حســین )۱۸۴۴-۱۹۲۱( آییــن بهائــی، و فرزنــد و جانشــین او، عبدالبهــاء طلبــان عثمانــی در تمــاس بودنــد. بــه بعــد بــا اصلاح ۱۸۶۰ ی از دهــه خوانـد، بـا ادّعـای ظهـور جدیـد می 3 بهاءاللّــه کـه خـود را «مُصلـح عالـم» هـا نـه ی مشـیّت الهـی، دسـت بـه تألیـف آثـار بسـیاری زد و در آن بـر پایـه تنهـا بـر احیـای معنـوی و ترقّــی روحانـی نـوع انسـان، بلکـه بـر پیشـرفت ی او بــه دفعــات رســالت موعودگرایانــه 4 مــادّی بشــریّت تأکیــد کــرد. خـود را بـا مفاهیـم نویـن اجتماعـی پیونـد زد و ظهـور خـود را در قامـت ای کـه از زمـان ظهـور او عالـم سـابقه موعـودی جهانـی، بـا تحـوّلات بی 5 را درنوردیــده مرتبــط دانســت. الواح نازله خطاب به ملوک و در بسیاری از آثارش، از جمله بنگرید به بهاءاللّه، 3 ش)، ۱۳۴۶/ بدیع ۱۲۴ ، ی ملّی مطبوعات بهائی (ایران: مؤسّسهرؤسای ارض .۱۳۶ 4 For a discussion, see Christopher Buck, “Baha’u’llah as ‘World Reformer’, Journal of Baha’i Studies 3.4 (1991), 23–70; Juan Cole, Modernity and the Millennium: The Genesis of the Baha’i Faith in the Nineteenth-Century Middle East (New York: 1998); Necati Alkan, Dissent. «قد اضطرب النّظم من هذا النّظم الاعظم و اختلف التّرتيب بهذا البديع الّذی ما 5 (آلمان: نشر منتخباتی از آثار حضرت بهاءاللّهشهدت عين الأبداع شبهه.» بهاءاللّه، .۲۲۲ ،)۱۹۸۴ ، مطبوعات بهائی
RkJQdWJsaXNoZXIy MTA1OTk2