365 | اسـت تـا بغـداد را بـرای مـدّتکوتاهـی تـرککننـد. وی تأکیـد آبرویـی کـه در خلافـت کـرده کـه قصـد آزار اتبّــاع محتـرم و با کننــد در میــان نبــوده و او هیــچ مشــکلی عثمانــی زندگــی می هـا نـدارد. بـا ایـن حـال، مدحـت پاشـا بـا عقایـد مذهبـی آن بـه خاطـر امنیّــت شـاه، نقـل مـکان بابیـان را ضـروری دانسـته 41 اسـت. خان مشــیرالدوله، ســفیر ای بــه میــرزا حســین ناصرالدیــن شــاه در نامــه نویســد اگرچــه ایــن ایــران در اســتانبول، بــا اشــاره بــه بابیــان بغــداد می امـر بـه مدحـت پاشـا سـپرده شـده، امّــا هیـچ اقـدام مشـخّصی در ایـن کنــد خان را مأمــور می زمینــه صــورت نگرفتــه اســت. در نتیجــه حســین تـا بـا بغـداد تمـاس بگیـرد و بابیـان و آنانـی را کـه مظنـون بـه بابـی بـودن هسـتند دسـتگیر و زندانـی کنـد. شـاه در ایـن زمینـه انتظـار عملـی جـدّی ی عبّــاس امانـت: بـه گفتـه 42 داشـت. ناصرالدیــن در برابــر خطــر بابیــه هرگــز احســاس امنیّــت ی شــاه... بابیــان بــدون اســتثنا دشــمن نکــرد... در دیــده سـوگند خـورده و در صـورت مجـال خواهـان مـرگ او بودنـد. ] در ذهـن ۱۸۵۲ جریـان سـوء قصـد [بـه ناصرالدیـن شـاه در او کینـه و انزجـاری ژرف، نـه تنهـا نسـبت بـه بابیـه بلکـه در حـق هرگونـه نیـروی سیاسـی مخالـف و از آن بالاتـر هـر نـوع 43 مقاومـت مردمـی بـر جـای نهـاد. مدحـت پاشـا هنگامـیکـه بـه عنـوان حاکـم (والـی) سـوریه بـه یـک سـفر 41 Herbert to Elliott, The Babi and Baha’i Religions, 267. AVUHI-AM/25, 54 ی ی ایران به شماره این سند در آرشیو وزارت امور خارجه 42 محفوظ است. در اینجا نقل از: Reza Nasiri, Nâsireddin Şah zamanında Osmanlı-İran münasebetleri (1848-1896) (Tokyo: 1991), 151-2. ، مترجم حسن قبله عالم: ناصرالدین شاه قاجار و پادشاهی ایران عبّاس امانت، 43 .۲۹۹ ،)۱۳۸۳ ، کامشاد (نشر کارنامه
RkJQdWJsaXNoZXIy MTA1OTk2