عبدالبهاء فرزند ایران

369 | از طرفــی بــه محبوبیّــت شــگرف ایــن رهبــر بهائــی در میــان پیروانــش، و از طـرف دیگـر، وفـاداری وی بـه سـلطان یـاد کـرد و در مـورد قـدرت ی «فرقـه بابـی» [آییـن بهائـی] در امریـکا سـخن گفـت. ‌ و اهمّیـت آینـده عنــوان یــک «ســاح ‌ وی بــه عبدالحمیــد پیشــنهاد نمــود از عبدالبهــاء به ایـران در گسـترش تشـیّع اسـتفادهکنـد. نـه تنهـا ایـن ‌ معنـوی» علیـه تـاش هـای ‌ نامـه سـلطان را قانـع نکـرد بلکـه دفاعیـات عبدالبهـاء در رد تهمت وارده بـه او نیـز دیـدگاه سـلطان را تغییـر نـداد. دانیــم ‌ جــا کــه می ‌ ای بــه زبــان ترکــی بــه عبدالحمیــد -تــا آن ‌ در نامــه ی مسـتقیم عبدالبهـاء بـه سـلطان- در واکنـش بـه «اراده سَــنیه ‌ تنهـا نامـه )۱۹۰۱ [فرمـان ملوکانـه] کـه اخیـرا صـادر شـده» (یعنـی تجدیـد حصـر نویسـد کـه هیـچ حرکـت بـه دور از شـأن و برخـاف میـل ‌ عبدالبهـاء می ی او ظاهـر نشـده اسـت، و ‌ سـلطان بـه نمایندگـی از او یـا از طـرف جامعـه دهـد کـه او و پیروانـش مطیـع حکومـت هسـتند ‌ بـه سـلطان اطمینـان می و از «دخالـت در امـور حکومـت و معامـات اهالـی»، بـر طبـق اصـول 52 جوینـد (ترجمـه). ‌ بهائـی (عـدم دخالـت در سیاسـت حزبـی) دوری می دلیـل نـگارش ایـن نامـه، سـفر بهائیـان اروپائـی و امریکائـی بـه عـکّا بـرای دیـدار عبدالبهـاء و گـزارشگرایـش آنـان بـه آیینـی بـودکـه او رهبری کــرد. عبدالبهــاء در ایــن نامــه و دیگــر مراســات بــه زبــان ترکــی، از ‌ می آییـن بهائـی بـه عنـوان یـک «طریقـت» («راه»، «مسـیر» یـا «نظـم دینـی») بــرد. ‌ نــام می ی بهاءاللّــه، از تبلیــغ ســاکنان قلمــرو عثمانــی بــه آییــن ‌ بــه توصیــه توانســت نتایــج ‌ شــد. هــر راهــکاری جــز ایــن می ‌ می ‌ بهائــی خــودداری بــاری داشــته باشــد و بهائیــان را بــا آزار و اذیّــت شــدید روبــرو ‌ فاجعه کنــد ‌ ی خــود بــه عبدالحمیــد خاطرنشــان می ‌ نمایــد. عبدالبهــاء در نامــه کـه در طـول مـدّت طولانـی اقامـت بابیـان در عـکّا بـرای بیـش از سـی ی بدون تاریخ. آرشیو مرکز جهانی بهائی: ‌ نویس نامه ‌ پیش 52 BWCA, AA001/003/00249.

RkJQdWJsaXNoZXIy MTA1OTk2