371 | ، بلافاصلـه پـس از انقـاب تـرکان جـوان و عفـو ۱۹۰۸ در مـاه اوت دو 55 عمومـی تمامـی زندانیـان سیاسـی، عبدالبهـاء نیـز از زنـدان آزاد شـد. سـال بعـد، وی توانسـت عـکّا و حیفـا را تـرککنـد و بـرای ترویـج تعالیـم .)۱۹۱۰-۱۹۱۳( بهائـی بـه مصـر، اروپـا و امریکای شـمالی سـفر نمایـد نــگار زن بــه مناســبت ورود عبدالبهــاء بــه ایــالات متّحــده، یــک روزنامه امریکایـی کـه درسـت در زمـان آزادی عبدالبهـاء وی را در عـکّا ملاقـات نویسـد: کـرده بـود، شـرح جالبـی از واکنـش عبدالبهـاء بـه آزادی خـود می ی وســیله ای کــه به در گفتگــو بــا عبدالبهــاء او بــه اخبــار تــازه تلگــراف از اســتانبول رســیده بــود اشــاره کــرد و گفــت «سـلطان بـه مـردم محبـوب خـود قانـون اساسـی اعطـاکـرده و ی زندانیـان سیاسـی آزاد هسـتند.» بـاورش سـخت ولـی همـه العـاده بـود. عبدالبهـاء سـپس گفـت «ایـن تصمیـم بسـیار فوق جـا اسـت. بـه ایـنکار مجبـور نبـود بلکـه از سـلطان اقدامـی به روی اختیـار خـود قانـون اساسـی را بـه مـردم تفویـض نمـود. گــذارم.» مــن تحــت تأثیــر قضــاوت مــن بــه او احتــرام می ی سـلطانی قـرار گرفتـمکـه بـرای یـک نسـل عبدالبهـاء دربـاره او و پیروانــش را مــورد آزار و اذیّــت قــرار داده بــود و هنــوز گفــت، امّــا از نظــر هــم بــا لحنــی خوشــایند از او ســخن می نظـر تاریخـی ایـن قضـاوت در مـورد عبدالحمیـد درسـت به ی تــوپ حاضــر آمــد چــرا کــه مطمئنــا او از تــرس گلولــه نمی قبــول قانــون اساســی و تحویــل قــدرت بــه تــرکان جــوان به 55 Hasan M. Balyuzi, ‘Abdu’l-Bahá: The Centre of the Covenant of Bahá’u’lláh (Oxford: 1971), 123-24. بنگرید به: ۱۹۰۸ برای آزادی زندانیان سیاسی پس از انقلاب ترکان جوان در سال A. Biliotti/Ahmed Sedad, Législation Ottomane depuis le rétablissement de la Constitution 24 Djemaizi-ul-ahir 1326-10 Juillet 1324/1908 (Paris: Jouve et cie, 1912), 3, texte IV.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTA1OTk2