379 | ی خــود بهائیــان را دشــمن مــرج بودنــد و در بخشــی از نقشــه و هرج نویسـد کـه بـر شـما و جهانیـان مشـهود عبدالحمیـد معرّفـیکردنـد. او می اسـت کـه ارتباطـات مـن بـا تـرکان جـوان در زمـان عبدالحمیـد همیشـه ها بــوده اســت و مــرا پــس از آزادی، «حامــی اســتبداد» عامــل ســختی قلمـداد کردنـد تـا بـه ایـن وسـیله جمعیّــت اتّحـاد و ترقّــی را علیـه مـن جـا کـه رفتـار و کـردار خواهـد: «از آن برانگیزنـد. وی از بـدری پاشـا می م ـن چ ـون آفت ـاب ب ـر ش ـما آش ـکار اس ـت... موض ـوع را بررس ـی کنی ـد و ویـژه طاهـر جمعیّــت محتـرم اتّحـاد و ترقّــی در اسـتانبول و سـالونیک، به 77 بیــگ، نماینــده بورســا را از حقیقــت مطّلــع ســازید.» چنیـن از طریـق احمـد شـوقی افنـدی بـا محمّــد طاهـر عبدالبهـاء هم خـان و تمـدّن الملـک را بیـگ تمـاس گرفـت و دو تـن از بهائیـان، مهدی پـس از ایـن ملاقـات، عبدالبهـاء از وی 78 بـرای ملاقـات بـا او فرسـتاد. قدردانـی نمـود. هـدف عبدالبهـاء آگاه سـاختن اعضـای جمعیّــت اتّحـاد و ترقّــی، بـه ویـژه محمّــد طاهـر بیـگ، بـه اصـول طریقـت بهائـی، تعالیـم ی هـا و اندرزهـای او بـود. عبدالبهـاء در نامـه مقـدّس بهاءاللّــه، و توصیه نویسـد: اگـر ایـن تعالیـم بـه درسـتی درک شـود، «غیـر ممکـن خـود می هـا را بـه عنـوان منبـع سـعادت بشـریّت نپذیرنـد.» عبدالبهـاء اسـتکـه آن از جمعیّــت اتّحــاد و ترقّــی در فرســتادن شــخصی بــرای ملاقــات بــا او هـای بیشـتری بیـن شـخصی تشـکّر کـرد و خواسـتار آن شـد کـه ملاقات ک ـه توسّــط جمعیّــت اتّح ـاد و ترقّــی تعیی ـن ش ـده ب ـا بهائیان ـی ک ـه او ب ـه ای بــه احمــد عبدالبهــاء در نامــه 79 اســتانبول اعــزام کــرده انجــام پذیــرد. ای از جمعیّــت ممتـاز شـوقی افنـدی، بـه «ملاقـات و گفتگـو بـا نماینـده نویس بدون تاریخ نامه به بدری پاشا. آرشیو مرکز جهانی ترجمه به مضمون از پیش 77 .BWCA, AC005/368/00012 بهائی. نویس بدون تاریخ نامه عبدالبهاء به صابونچی احمد ترجمه به مضمون از پیش 78 .BWCA, AC005/352/00007 شوقی افندی. آرشیو مرکز جهانی بهائی. نویس نامه در آرشیو مرکز جهانی بهائی. ترجمه به مضمون از پیش 79 BWCA, AC005/387/00002.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTA1OTk2