| 384 عبدالبهاء فرزند ایران اگرچــه در ابتــدا عبدالبهــاء از ســوی حکومــت تــرکان جــوان مــورد بـار دیگـر وضـع او بـه خطـر ۱۹۱۳ احتـرام قـرار گرفـت، امّــا در سـال ی گانه گــرا بــا کودتایــی بــه رهبــری ســه افتــاد. در آن ســال نظامیــان ملّی انــور پاشــا، طلعــت پاشــا و جمــال پاشــا بــا یــک حکومــت دیکتاتــوری شـادمانی حاصـل از امیدواری بـه «آزادی»، 95 قـدرت را در دسـتگرفتنـد. «برابــری» و «بــرادری» کــه شــعار تــرکان جــوان بــود مــدّت زیــادی دوام تر از دوران ســلطان نیــاورد. برعکــس، حکومــت آن ســه پاشــا ســرکوب عبدالحمیـد بـود. )، فرمانــدار نظامــی ۱۸۷۲-۱۹۲۱( نگــرش ژنــرال جمــال پاشــا )، نسـبت بـه عبدالبهـاء در ۱۹۱۴-۱۹۱۷( نیروهـای عثمانـی در سـوریه کـه آنـان تضـّـاد بـا نظـر رهبـران اوّلیـه و لیبـرال تـرکان جـوان بـود. در حالی نگریســتند، جمــال پاشــا دشــمن بــا نظــری مثبــت بــه تعالیــم بهائــی می ی منابــع بهائــی بــه ی عبدالبهــاء و بهائیــان بــود. بــه گفتــه قســم خــورده دلیـل اتهامـات واهـی، در ابتـدا جمـال پاشـا مصمّــم بـه اعـدام عبدالبهـاء بــود. بعــداً، در دیــداری کــه در جمعــی در عــکّا بــا عبدالبهــاء داشــت، تحـت تأثیـر شـخصیّت او قـرار گرفـت و رفتـارش تغییـر کـرد. در ایـن هــای متعــدّد، از عبدالبهــاء دیــدار جمــال پاشــا پــس از ســؤال و جواب پرســید کــه علّــت ضعــف امپراتــوری عثمانــی چیســت و او پاســخ داد: کــه جمــال پرســید راه درمــان «وجــود مذاهــب مختلفــه». و هنگامی چیسـت، رهبـر بهائـی پاسـخ داد: «بایـد جمیـع رؤسـای ادیـان و مذاهـب از طوائـف عثمانیـه و اسـامیه در اسـتانبول جمـع شـوند و دربـاره یـک شـود کـه دیـن بحـث و مذاکـره کننـد و متّحـد و متّفـق شـوند.» گفتـه می جمـال پاشـا آن پیشـنهاد را پسـندید و گفـت: هــای خواهــم بــه مصــر بــروم و دشــمن را در آب حــالا می بـرم کانـال سـوئز بریـزم، در بازگشـت شـما را بـه اسـتانبول می 95 Gwynne Dyer, “The Origins of the ‘Nationalist’ Group of Officers in Turkey 1908-18”, Journal of Contemporary History, 8:4 (1973), 121-164.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTA1OTk2