385 | کنــم و وادارشــان بــه اتّحــاد و و رؤســای ادیــان را جمــع می 96 کنــم. اینجــا قــدر شــما مجهــول اســت. اتّفــاق می پــس از ایــن برخــورد مثبــت، بــار دیگــر نگــرش جمــال پاشــا نســبت بــه عبدالبهــاء بــه خاطــر گزارشــاتی کــه از دشــمنان عبدالبهــاء دریافــت جــا کــه قــول داد عبدالبهــاء را پــس رفتــه تیــره شــد تــا آن کــرد، رفته می از بازگشــت از فتوحــات خــود در صحــرای ســینا بــه دار بکشــد. امّــا در آن نبـرد از ارتـش انگلیـس شکسـت خـورد بـه قفقـاز فـرار کـرد و چنیـن اتّفاقــی رخ نــداد. در آغـاز جنـگ جهانـی اوّل، عبدالبهـاء اقداماتـی بـرای ایجـاد صلـح و ی جنـگ آغـاز نمـود. وی امیـدوار بـود بـا گـرد آوردن جلوگیـری از ادامـه ی مسـلمان و مسـیحی در فلسـطین راهکارهایـی بـرای رهبـران برجسـته ومــرج در منطقــه ارائــه داده و همــکاری نظمــی و هرج جلوگیــری از بی هــای عوامــل مختلــف مانــع چنیــن ایشــان را جلــب کنــد. امّــا مخالفت کاری شــد. بــا ایــن حــال او کوشــش خــود را در بهبــود امــور محلّــی ی تأمیــن غــذای مــردم منطقــه را کــه از ســوء متمرکــز نمــود و وظیفــه 97 بردنــد بــر عهــده گرفــت. مدیریّــت حاکمــان عثمانــی رنــج می گیری نتیجه ای تـوانگفـتکـه ارتباطـات عبدالبهـاء و افکار روشـنفکرانه اکنـون می داد بــرای اصلاحــات در خاورمیانــه از اهمّیــت فراوانــی کــه ارائــه مــی های ژرف و پرمحتــوای او بــرای چیــره شــدن برخــوردار بــود. اندیشــه ی او بــه مســائل قــرن بــر مشــکلات گوناگــون و رویکردهــای عالمانــه های ای بیـن نوشـته نوزدهـم و بیسـتمگـواه ایـن مطلـب اسـت. در مقایسـه .۳۱۸-۲۰ ،۱ : خاطرات مؤیّد، 96 97 Balyuzi, ʽAbdu’l-Baha, 413–15.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTA1OTk2