| 394 عبدالبهاء فرزند ایران بار امــکان یافتــن پاســخی بــه ایــن پرســش فراهــم شــده بــرای نخســتین هــا نشــان دوســتی اســت. ایــن نامههــا و دیگــر شــواهد مرتبــط بــا آن ای بیـن یکـی از بانفوذتریـن اندیشـمندان اسـامی چنـدان شـناخته شـده نه ظهـور موعـود ی اخیـر و رهبـر یـک جنبـش مذهبـی اسـت کـه به دو سـده ادیـان جهـان بـاور داشـت؛ اعتقـادیکـه اکثـر مدّعیـان جانشـینی عبـده آن هـای کشـوری و افـکار عمومـی آن را آمیـز انگاشـته و در دادگاه را بدعت اند. کفرآمیــز دانســته -۱۹۳۵( ایــن مقالــه کاوشــی اســت در نقــش محمّدرشــیدرضا که خــود را معــرّف افــکار و )، یکــی از شــاگردان عبــده و کســی ۱۸۶۵ دانســت. محمّدرشــیدرضا در ســوریه متولّــد شــد و عقایــد اســتادش می م. ۱۸۸۰ در بیـروت بـه تحصیـل علـوم دینـی پرداخـت. در اواسـط دهـه بـا عبـده کـه آن زمـان بـه بیـروت تبعیـد شـده بـود آشـنا شـد و در سـال پــس از پایــان تحصیــات بــه قاهــره رفــت تــا نــزد عبــده تعلیــم ١٨٩۷ خواهــی کــه رضــا پــس از مــرگ اســتاد خــود رونــد تجدّد گیــرد. بــا این کاری گراییــد و و نواندیشــی او را دنبــال کــرد ولــی ک مکــم بــه محافظــه ی جـز پشـتیبان یاش از خلیفـه سـرانجام بـه جنبـش وهابیـون پیوسـت. به عثمانـی و حمایتـش از جنبـش اسـتقلال ملّــی، رضـا بخشـی از شـهرت جــا کــه » اســت. از آنالمنــاری مذهبــی « خــود را مدیــون انتشــار نشــریه شــمار میرفــت در شــکل ی عبــده به رضــا یکــی از شــاگردان برجســته دادن بـه میـراث اسـتادش در افـکار عمومـی نیـز نقـش مهمّــی داشـت. پـردازم کـه هایگوناگونـی می نقـد و بررسـی شـیوه در ایـن مقالـه بـه رضـا در نقـل مناسـبات عبـده بـا عبدالبهـاء عَمـدا ارتبـاط بیـن ایـن دو شـخصیّت را مخـدوش و مبهـم تصویـر کـرده اسـت. افـزون بـر ایـن، بـا کاوش در مکاتبـات بیـن عبـده و عبدالبهـاء نشـان م یدهـم کـه عبدالبهـاء اللّــه مبنـی بـر تجلّــی و ظهـور جدیـد انـوار الهـی را بـا رعایـت پیـام بهاء کـرده اسـت. در پایـان ظرافـت و حکمـت بـه ایـن نواندیـش مسـلمان ابلاغ ی چنـد پیشـنهاد بـرای تحقیقـات آتـی احتمـال وجـود مراسـات بـا ارائـه
RkJQdWJsaXNoZXIy MTA1OTk2