397 | عبدالبهاء و استاد امام محمّد عبدُه * ویلیام مک کنتس رســد کــه ملاقــات عبدالبهــاء بــا عبــده در بیــروت در ایــن ســفر رخ می دلیــل امّــا عبــده در آن زمــان در مصــر بــود و احتمــالا به 3 داده اســت. ی زادگاهــش زندگــی ارتباطــش بــا افغانــی، بــه حالــت تبعیــد در دهکــده کــه کــدام تاریــخ درســت باشــد، بنــا بــه نظــر از این کــرد. صرف می ی ارســان و تصدیــق خــود عبــده، در ملاقــات او بــا عبدالبهــاء نوشــته تردیــدی نیســت. عبــده بــه شــاگردش رضــا از دیدارهــای متعــدّد بــا پـس ناچـار بایـد 4 عبدالبهـاء، در دوران سـفرش بـه بیـروت، سـخن گفتـه عبدالبهـاء لااقّــل سـفر دوّمـی ۱۸۸۴-۱۸۸۸ های بپذیریـم کـه بیـن سـال بـه بیـروت داشـته اسـت. ی توصیف عبدالبهاء در نوشت ههای رضا نحوه رضــا بــه نقــل آنچــه ارســان از ملاقــات عبــده بــا عبدالبهــاء گفتــه افزایـد کـه عبدالبهـاء معمـولا بـه تقیّــه بسـنده نمینمایـد و در پانویـس می طلـب ی اصلاح صـورت یـک شـیعه م یپرداخـت و خـود را نـزد عبـده به ی عبـده اطمینـان م یدهـد نامـه ی زندگی داد. رضـا بـه خواننـده نشـان مـی ی عبــده و هــای بعــدی کتــاب کیفیــت و چگونگــی مــراوده کــه در فصل نامـه، رضـا در اواخـر ایـن زندگی 5 عبدالبهـاء را روشـن خواهـد سـاخت. انجـام گرفتـه ١٨٩٧ کنـد کـه در تابسـتان گفتگویـی بـا عبـده را نقـل می گویـد کـه اسـتادش تکـرار می رضـا، در طـی نقـل ایـن گفتگـو، به 6 اسـت. ترتیـب بـا اشـاره و از حقیقـت تعالیـم بهائـی اطـلّاع نداشـت. رضـا بدین نمایـد کـه اگـر عبـده از حقیقـت آییـن کنایـه بـه خواننـده چنیـن القـاء می 3 Hasan M. Balyuzi, Baha’u’llah: The King of Glory (Oxford: George Ronald, 1980), 378. .٩٣٠:١ ، تاریخ الاستاذ رضا، 4 .۴۰۷:١ ، تاریخ الاستاذ رضا، 5 ی انگلیسی این بازگویی بنگرید به: برای ترجمه 6 Juan Cole, “Muhammad Abduh and Rashid Rida: a Dialogue on the Baha’i Faith,” World Order, vol. 15, nos. 3-4 (Spring/Summer, 1981) 7-16.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTA1OTk2