401 | عبدالبهاء و استاد امام محمّد عبدُه * ویلیام مک کنتس کــه تعلیمــات بــاب رغــم آن بهائیــان دشــمنی دیرینــه داشــت. افغانــی به آمــد و همــکاری و و بهاءاللّــه را رد م یکــرد، بــا بابیهــای ازلــی رفت پرداخـت. بابیهـای ازلـی، هـا علیـه بهائیـان بـه توطئـه می داشـت و بـا آن بهاءاللّــه را قب ـول نداش ـتند و از ب ـرادر ناتن ـی بهاءاللّــه، می ـرزا یحی ـی، ک ـه نامیدنــد، پیــروی م یکردنــد. ولــی اصــرار رضــا بــر او را صبــح ازل می انگیـز اسـت ایـن کـه عبـده چیـزی راجـع بـه بهائیـان نمیدانسـت حیرت هـای منفـی افغانـی نسـبت چـون او از مـراودات عبـده و افغانـی و دیدگاه بـه آییـن جدیـد آگاهـی داشـت. خبــری عبــده از تعالیــم آئیــن بهائــی بــر اصــرار بــر بی رضــا، علاوه اسـت کـه او توانسـته اسـت حُسـن نظـر عبـده بـه دیانـت بهائـی را مدّعـی تبدیـل بـه سـردی و نارضایتـی کنـد، امّــا بـرای اثبـات ایـن دعـوی شـاهد کـه خـوان کـول معتقـد اسـت احتمـالاً، دارد. چنان و گواهـی ارائـه نمـی ی هـدف رضـا از طـرح چنیـن ادّعاهایـی بیشـتر تطهیـر نـام عبـده و تبرئـه او از شــهرت گرایــش بــه بهائیــان اســت حتّــی بــه بهــای پنهــان ســاختن دار افــکار تجدّدخواهــی عبــده رضــا کــه مدّعــی بــود میــراث 14 حقایــق. اسـت طبعـا نمیتوانسـت تصویـری از اسـتاد خـود در سـتایش و دوسـتی آمیـز نشـان دهـد. بـا رهبـر یـک آییـن بدعت دشـمنی رضـا بـا آییـن بهائـی از دوران تحصیـل او در طرابلـس و بـا ی ) در مجلّــه ۱۸۴۴-۱۹۱۴( 15 خوانــدن مقالــهای از میــرزا ابوالفضــل های آغــاز شــد. میــرزا ابوالفضــل، فاضــل بهائــی، در ســال 16 المُقتَطَــف ، بنگرید به:دائرة المعارفی مقالهاش در بستانی به افغانی، درباره www.h-net.org/~bahai/areprint/afghani/bustani.htm. 14 Cole, Muhammad Abduh, 8-9. ). منظور میرزا ابوالفضل گلپایگانی است ۱۸۹۶( با نام میرزا فض لاللّه الایرانی 15 که عبدالبهاء او را ابوالفضائل لقب داد. رضا در گفتگویی با عبده، ابوالفضائل را .٧-٩٣٠ :١ ، تاریخ الاستاذنامد. بنگرید به رضا، اللّه ایرانی می میرزا فضل و نیز برای همین مقاله با عنوان ۶۵-٧ ، سپتامبر ٩ ی ، شماره ٢٠ ، المقتطف 16 رسائل و رقائم جناب میرزا اللّه مهرابخانی، «الباب و البابیه» بنگرید به: روح
RkJQdWJsaXNoZXIy MTA1OTk2