| 406 عبدالبهاء فرزند ایران اشـارات عبدالبهـاء بـه مظهـر وحـی جدیـد الهـی ، بـا توجّــه بـه پایگاه و کـه منظـور او از ظهـور ملکـوت اصـل و نسـب یکتـای او، تردیـدی در این گــذارد. امّــا ایــن امــکان هــم وجــود الهــی کیســت و چیســت باقــی نمی اش اشــارات دارد کــه عبــده، بــا تمــام تحصیــات و معلومــات اســامی درســت درک 26 عبدالبهــاء را از آیــات قرآنــی در مــورد ظهــور موعــود ی عبـده در پاسـخ بـه عبدالبهـاء در دسـت نکـرده باشـد. متأسّــفانه نامـه رســاند. رضــا جایــی نمی گمــان در ایــن زمینــه مــا را به و نیســت و حدس مینویسـد کـه چنـد نامـه از عبدالبهـاء بـه عبـده در دسـت دارد. از ایـن العمــل عبــده را ســنجید، امّــا در کتــاب قطــوری تــوان عکس نامههــا م ی هـا نیسـت. کـه رضـا در مـورد زندگـی عبـده نگاشـته ذکـری از ایـن نامه بـه ١٨٨٧ اکتبـر ١٧ برابـر بـا ۱۳۰۵ محـرّم ٢٩ ِ نامـهای از عبـده بـه تاریـخ عبدالبهـاء احتمـالا بـه ایـن پرسـش کـه چـرا رضـا ایـن نامههـا را منتشـر 27 دهــد. نکــرده اســت پاســخی می دهــد. آغــاز عبــده در نامــهاش عبدالبهــاء را مــورد تحســین قــرار می طـور معمـول در حمـد و ثنـای محمّــد و خانـدان و پیـروان ایـن نامـه به اوسـت، امّــا در عیـن حـال عبدالبهـاء را مـولای کامـل (المولـی الکامـل) دانـد کـه هـر نسـل از نسـل کنـد و او را مصـداق ایـن نکتـه می خطـاب می قبـل برتـر اسـت (حجّــت الاواخـر علـی الاوایـل). او عبدالبهـاء را روح صلـح (روح السَــام) مینامـد و کلمـات را در بیـان احساسـات عمیقـش بــه او عاجــز مییابــد. هرچنــد ایــن گفتههــا ممکــن اســت نمونههایــی هــای عبــده از غلوّهــا و تعارفــات معمــول آن زمــان باشــد، ولــی در نامه کار هایــش بــه معمــولا ایــن انــدازه تکریــم، احتــرام و تمجیــد در نامه ی او بــه عبدالبهــاء بــا نامــهای کــه، بــرای ی نامــه رفــت. مقایســه نمی مثلا بنگرید به: 26 Malcolm Kerr, Islamic Reform: The Political and Legal Theories of Muhammad Abduh and Rashid Rida (Berkeley: University of California Press 1966), 105, 111. .٢ ی این نامه بنگرید به ضمیمه ی فارسی برای ترجمه 27
RkJQdWJsaXNoZXIy MTA1OTk2