409 | عبدالبهاء و استاد امام محمّد عبدُه * ویلیام مک کنتس ی قســمتی از نامــهای را کــه عبــده بــه اســتادش افغانــی نوشــته و ترجمــه از عربـی بـه انگلیسـی ترجمـه شـده Elie Kedourie توسّــط الـی کـدوری ، یعنـی در اوّلیـن دورانـی اسـت کـه عبـده ١٨٨٣ آوریـم. تاریـخ نامـه می هایـی از ایـن نامـه را رضـا از کتـاب بـه بیـروت تبعیـد شـده اسـت. بخش 31 ی عبـده حـذفکـرده اسـت: نامـه زندگی مـولای معظّــم مـن را پـروردگار حفـظ و در حصـول نیّاتـش موفّــق دارد. ای کاش میدانسـتم چـه بنویسـم. تـو بـه [اسـرار] گونــه کــه بــه روح خویــش آگاهــی روح مــن آگاهــی همان دسـت خویـش خلـق نمـودی و وجودمـان داری. تـو مـا را به تـو چـه بنویسـم. را کمـال بخشـیدی. ای کاش میدانسـتم بـه تـو بـودیکـه مـرا بـه حقیقـت خویـش و بـه حقیقـت خـودت و بــه حقیقــت عالــم وجــود آگاه ســاختی. دانــش تــو از مــا، طــور کــه از تــو پنهــان نیســت، از آ گاهــی بــه حقیقــت همان ی خــودت سرچشــمه گرفتــه. از تــو وجــود و قــدرت اراده هسـتیم و بـه تـو بـاز م یگردیـم. دانشـی در مـن ودیعـه نهـادی هــا کــه بــر دشــوار یهای شــدید غالــب شــوم و از چالش ای خلــق کــردی کــه هــر ســربلند بیــرون آیــم. در مــن اراده جمـادی را بـه حرکـت آرد و هـر مانعـی را برطـرف نمایـد و کـردم در تحقیـق پافشـارد تـا حقیقـت را دریابـد. تصـوّر می کـه ایـن قـدرت را حـدّی نـه و ایـن مکنـت را کرانـی نیسـت هـای جدیـد میآمـوزد. قلـم برداشـتم امّــا گذشـت ایّــام درس تـا از روانـم آگاهـت کنـم، روانـی کـه خـود بـه آن بهتـر از مـن آگاهــی. ولــی خــود را مغلــوب مییابــم، بــا قلبــی لــرزان و دسـتی ناتـوان و بازوانـی خسـته و افـکاری پریشـان؛ کامـا در ی تـو هسـتم ای مـولای مـن (مولایـی)؛ ی رأی و اراده سـلطه 31 Elie Kedourie, Afghani and Abduh: An Essay on Religious Unbelief and Political Activism in Modern Islam (London: 1966), 66.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTA1OTk2