| 410 عبدالبهاء فرزند ایران ی سـلطانی خـود [در وجـودم] گویـی کـه بـرای اثبـات سـلطه جـز خـودت و در قدرتـی نهـادی کـه بـر همـه غالـب اسـت به مکاتبـه بـا تـو و نزدیکـی و وصـول بـه مَقـام جلیـل تـو (إلـی 32 مقامـک الجلیـل). اقــدام رضــا بــه حــذف بخشــی از ایــن نامــه شــاهد آن اســت کــه عبــده معمــولا تــا بــه ایــن حــد در نامههایــش مبالغــه نم یکــرد و در اســتفاده ورزیـد. در معرّفـی افـراط نمی آمیز عارفانـه ایـن همـه از ادبیـات سـتایش ایــن نامــه رضــا چنیــن م ینویســد: ی اوســت، یــا حتّــی غیــر تریــن (اغــرب) نامــه ایــن غریب عـادّی اسـت (الشـاذ)، زیـرا در ایـن نامـه او سـیّد (افغانـی) کنــد کــه شــبیه اوصــاف صوفیــه و طــرزی توصیــف می را به 33 معتقدیــن بــه وحــدت وجــود اســت. عبــده در نامــهاش بــه عبدالبهــاء بارهــا از اشــتیاق خــود بــرای دیــدار او سـخن م یگویـد، کـه گواهـی اسـت بـر دوسـتی اسـتوار بیـن ایشـان، و در تریـن ای کـه از عبدالبهـاء دریافـت کـرده اشـاره دارد. مهم همانجـا بـه نامـه سـت کـه در آن عبـده اشـتیاق خـود را بـه دیـدار نکتـه در پایـان نامـه این دارد چـون نیازمنـد اسـت کـه از نـور او بهـره عبدالبهـاء در عـکّا ابـراز مـی 34 گیـرد: (حاجتـی لـک لاسـتضاء بنورکُــم.) کـه عبـده نامـهاش را بـا اشـتیاقش بـه دیـدار عبدالبهـاء خاتمـه بـا این ای م یدهـد، سـندی از چنیـن دیـداری در عـکّا در دسـت نداریـم. امـّـا نامـه دهـد وی، در مسـیر از او بـه ایسـاک تیلـور موجـود اسـت کـه نشـان می ســفرش بــه دوّمیــن تبعیــد بــه بیــروت، بــه فلســطین رفتــه، کــه ممکــن اسـت بـه هـدف دیـدار از عبدالبهـاء در عـکّا بـوده باشـد: ایکـه بـرای سـه اخیـرا در اورشـلیم بـه زیـارت اماکـن متبرّکـه .۵۹۹-۶۰۳ : ب ۲ ، الاستاذ تاریخ رضا، 32 .۵99 ، همانجا 33 استضاء: روشنی گرفتن (دهخدا).. 34
RkJQdWJsaXNoZXIy MTA1OTk2