| 412 عبدالبهاء فرزند ایران ی دوسـتی او بـا عبدالبهـاء در آن دوره بـر مـا معلـوم لـذا چگونگـی ادامـه نیسـت. ی جنبـش بابـی و ای مفصّــل دربـاره مقالـه ۱۸۹۶ ژوئـن ٨ در تاریـخ بهائـی در الاهـرام بـه چـاپ رسـید کـه فاقـد نـام نویسـنده بـود. یـک مأخـذ مؤلّــف ایـن مقالـه بـه 37 دانـد. ی ایـن مقالـه می بهائـی عبـده را نویسـنده ی عبدالبهـاء و مخالفتهـای آنـان بـا ادّعاهـای اعضـای دیگـر خانـواده او توجّــه خاصّــی نشـان م یدهـد و ایـن همـان سـبک و رَویِّــهای اسـت کـه اش بـکار میبـرد. بـه ایـن دلیـل بـه بـاور سـتیزانه رضـا در تألیفـات بهائی .ی ایـن مقالـه رضاسـت نـه عبـده مـن نویسـنده در همیـن احـوال عبدالبهـاء نامـهای بـه حاجـی میـرزا حسـن خراسـانی تاجــر بهائــی مقیــم قاهــره فرســتاد کــه حــاوی پیغامــی بــه عبــده بــود کـه تاریـخ دقیـق نـگارش ایـن نامـه ). بـا این ١٩٠٣ (عبدالبهـاء، حـدود (تاریــخ تأســیس ١٨٩٨ نظــر میرســد کــه بیــن معلــوم نیســت امّــا به (تاریــخ فــوت عبــده) نوشــته شــده اســت. در ســال ١٩٠۵ ) والمنــار کشـتار فجیـع بهائیـان یـزد رخ داد و بـه احتمـال قـوی ایـن نامـه ١٩٠٣ اندکـی پـس از فجایـع یـزد نگاشـته شـده اسـت. عبدالبهـاء در ایـن نامـه -١٩١٣( بـه مقالاتـی اشـاره مینمایـد کـه رضـا و شـیخ علـی یوسـف بهائــی در یــزد نوشــته ٢٠٠ ی قتــل ) در روزنامههایشــان دربــاره ۱۸۶۳ بودنـد. ١٨٩٨ مـارس ١٧ درالمنـارنـام ی رضـا، به ی نشـریه نخسـتین شـماره منتشـر شـد. نـام ایـن نشـریه را عبـده برگزیـد و خـط مشـی آن را تعییـن کـه تفسـیر معروفـی از قـرآن المنار بخشهایـی از تفسـیر ١٩٠١ کـرد و در اســت بــه قلــم عبــده و رضــا در آن بــه طبــع رســید. بعــد از درگذشــت ی عبــده، رضــا بــه انتشــار تفســیر ادامــه داد و اصــرار داشــت کــه همــه مطالبـیکـه در تفسـیر ذکـر شـده بـه عبـده نسـبت دهـد. ولـی در واقـعکار .۱۲۲-۳ ، عبدالبهاء قبعین، 37
RkJQdWJsaXNoZXIy MTA1OTk2