431 | های صلح جهانی در الواح عبدالبهاء * مایا گراف مایه بن ی «هیئــت مرکــزی»، دو تــن از بهائیــان پــس از آن انتشــار اساســنامه ای بــه ایــران، و محمّدعلــی ابــن اصــدق و احمــد یزدانــی طــی نامــه بنیــاد بهائــی هــا و تعالیــم صلح عبدالبهــاء پیشــنهاد دادنــد کــه آرمان ، نخسـتین 1920 مـه 27 ترتیـب در بدین 5 بـرای آن هیئـت ارسـال گـردد. منظـور بـه عـکّا سـفر کـرده ی عبدالبهـاء توسّــط آن دو، کـه بـه این بیانیـه ی دوّم در بودنـد بـه لاهـه بـرده شـد و بـه آن هیئـت تسـلیم گردیـد. بیانیـه ی خطـاب بـه عبدالبهاء از سـوی و پـس از دریافـت نامـه 1920 ی ژوئیـه 1 «هیئـت مرکـزی بـرای اجـرای صلـح دائمـی» بـه آن مجمـع ارسـال شـد. نـگارش ایـن دو بیانیـه یـا در اصطـاح بهائـی الـواح صلـح لاهـه مقـارن با ی ماهیـت و علـل جنـگ و هـای پـر شـور «هیئـت مرکـزی» دربـاره بحث چگونگـی جلوگیـری از آن بـود. محتوای لوح اوّل در ابتــدای لــوح، عبدالبهــاء اعضــای «هیئــت مرکــزی بــرای اجــرای 6 صلــح دائمــی» را «اوّل اشــخاص خیرخــواه محتــرم عالــم انســانی» ورزد: صلــح ی اوســت، تأکیــد مــی خوانــد و بــر آنچــه جوهــر نامــه می ناپذیر و هــای خســتگی عمومــی منــوط اســت بــه نیّــت والا و تلاش محـور افـراد بشـر. او هـدف اعضـای هیئـت را کـه «خدمـت بـه خدمت دانــد زیــرا رســیدن عالــم انســانی» اســت، ســزاوار «هــزار ســتایش» می 7 توانــد بــه «راحــت و آســایش عمومــی» بیانجامــد. بــه ایــن هــدف می کنــد: ی پایــان «جنــگ بــزرگ» خاطــر نشــان می عبدالبهــاء در آســتانه نفسـی نمانـدهکـه وجدانـش شـهادت بـر ایـن ندهـد کـه الیـوم 8 در عالـم انسـانی امـری اعظـم از صلـح عمومـی نیسـت. خاطر جنگ از ایران برای عبدالبهاء ارسال شد امّا به 191۶ ی فوریه 11 این نامه در 5 سال بعد به حیفا برسید. و قطع ارتباطات پستی چند .۱۰۱ ،)1921 : (مصر ۳ ، جلدمکاتیب حضرت عبدالبهاء عبدالبهاء، 6 .۱۰۱ :۳ ، مکاتیب عبدالبهاء، 7 .۱۰۱ :۳ ، مکاتیب عبدالبهاء، 8
RkJQdWJsaXNoZXIy MTA1OTk2