| 470 عبدالبهاء فرزند ایران کشــیش Howard Colby Ives )۱۸۶۷-۱۹۴۱( هــوارد کلبــی آیــوز دیــدار عبدالبهــاء موفّــق کــه بارهــا به Unitarians کلیســای موحّدیــن نویســد: او می گردیــد در بــاره هرگـز دسـت خـود را بـه تسـلّط یـا تحکّــم از بـالا بـه پاییـن آوردنـد. هرگـز انگشـت خـود را بـه علامـت تحذیـر فـرو نمی گرفتنـد. خـود نمی فرمودنـد. ابـدا حالـت معلّمـی به بلنـد نمی های حضــرت عبدالبهــاء از پاییــن بــه ســوی دائمــا دســت شــد و بــا ایــن حرکــت مشــوّق شــنوندگان آســمان بلنــد می 64 خـود بودنـد. تمثیل «بذرافشانی» روزه، کــران تــا کــران امریــکا را 239 عبدالبهــاء طــی ایــن ســفر درنوردیــد. از پنجــاه شــهر بــزرگ و کوچــک دیــدن کــرد، و حــدود بـا 65 سـه هـزار نفـر ایـراد نمـود. و چهارصـد خطابـه در برابـر مجموعـا نود حـال «تحقيـق در سـفر حضـرت عبدالبهـاء بـه غـرب ايـن حقيقـت این سـازد کـه تعـداد بسـيار کمـی بـه امـر بهائـی ايمـان آوردنـد را روشـن می تـر از تعـداد کسـانی بـود کـه خطابـات شـان بسـيار بسـيار کم کـه شماره 66 مبارکــش را شــنيده بودنــد». در حقیقـت، عبدالبهـاء در طـی ایـن سـفر تاریخـی در سـرزمینی کـه نامیـد بـه بذرافشـانی پرداخـت؛ تمثیلـی کـه در می 67 آن را «خطّــه امریـک» هایــی شــود. خصوصــا در نامه وفــور دیــده می های عبدالبهــاء به نوشــته ی ملّی مطبوعات ، مترجم ابواقاسم فیضی (مؤسّسهدرگه دوست هوارد کلبی آیوز، 64 ش). ۱۳۴۷/ بدیع ۱۲۵ ، بهائی شده از استاکمن است. بنگرید به تمام ارقام ارائه 65 Stockman, ‘Abdu’l-Baha, preface. .۲۱ ، قرن انوار مرکز جهانی بهائی، 66 (مصر: قاهره، ۳. ، جمکاتیب حضرت عبدالبهاء برای نمونه بنگرید به: عبدالبهاء، 67 .۳۷ ،)۱۹۲۱
RkJQdWJsaXNoZXIy MTA1OTk2