| 532 عبدالبهاء فرزند ایران آورد و بخشــد، شــادى جاودانــى بــه جهــان مــى ايمانــان را ايمــان می بی از تبـار پادشـاهان ای ه دهـد. وی شـاهزاد مردمـان را از سـختى رهايـى می پژوهــان اعتقــاد بــه ظهــور برخــی از دین 20 اســاطيرى کيانيــان اســت. هـای دیگـر، مثـل یهـودی، مسـیحی و اسـام را جملگـی موعـود در دین برگرفتـه از ایـن بـاور زردشـتی داننـد. انتظـار بـه ظهـور موعـودکـه همـواره در تاریــخ ادیــان حضــور داشــته، معمــولا در دوران ســخت تاریخــی م. يکـى ازمؤبـدان زردشـتى ايـران بـه ١۶٢۶ یافـت. در سـال افزونـی می پارسـيان هنـد نوشـت: ی اورمـزد ی اهريمـن بـه پايـان رسـيده و آمـدن هـزاره هـزاره [اهورامــزدا] نزديــک اســت و مــا بــدون ترديــد بــزودى بــه 21 ديــدار بهــرام ورجاونــد، هوشــيدر و پشــوتن خواهيــم رســید. م.) ۱۶۲۸ شــاردن، ســیّاح انگليســى، کــه در زمــان شــاه عبّــاس (وفــات از اصفهــان ديــدن کــرده در شــرحی کــه از زردشــتیان اصفهــان آورده نويســد: مى گوينـد ديـن زردشـتى يکـى از باورهـاى ايشـان آنسـت کـه می بـه اوج عظمـت خـود خواهـد رسـيد... و سـلطنت بـار ديگـر از آن ايشـان خواهـد شـد. بـا چنیـن اميدهایـی اسـت کـه آنـان 22 بـه زندگانـى دشـوار خـود ادامـه مـى دهنـد. هاى پايانــى قــرن نوزدهــم ایــن انتظــار آنچنــان شــديد بــود کــه در ســال الدولـه حاکـم مؤبـد مؤبـدان زردشـتيان يـزد، دسـتور تيرانـداز، بـا جلال آن ایالـت شـرط بسـت کـه سوشـيانس تـا شـش مـاه از آن تاریـخ ظاهـر خواهـد شـد. وى شـرط را باخـت و مجبـور شـد يـک گوسـفند بريـان و 20 Jaleh Amúzgar and Ahmad Tafazzoli, Le Cinquième Livre du Dēnkard (Paris: Association pour l’avancement des études Iraniennes, 2000), 30. 21 Bahmanji Nusserwanji Dhabhar, The Pahlavi Riváyat (Bombay: 1913), 593-4. 22 Mary Boyce, Zoroastriansm, their religious believes and practices (London: Rutledge and Kegan, 1979), 181-2.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTA1OTk2