Munireh Baradaran - Simple Truth

263 ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺳﺎده دﺧﺘﺮ ﺟﻮان ﺑﺎ وﺟﻮد ﺗﺠﺮﺑﻪ ی ﮐﻮﺗﺎه زﻧﺪﮔﯿﺶ، اﻣﺎ ﺑﻪ ﮐﻤﮏ اﺣﺴﺎس و ﻋﺎﻃﻔﻪ ی ﺷﺪﯾﺪش، آدم ﻫﺎ را ﺑﺎ زﯾﺮوﺑﻢ ﻫﺎﺷﺎن ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺧﺖ و در دوﺳﺘﯽ و ﻋﺸﻖ ﺑﺎ ﺗﻤﺎم اﺧﻼص ﭘﯿﺶ ﻣﯽ رﻓﺖ. اﻣﺎ ﺧﻮی ﺳﺮﮐﺶ و ﺳﻮداﯾﯽ اش او را ﺑﻪ ﺟﺴﺖ وﺟﻮی دﯾﮕﺮ و ﺑﻪ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻫﺎی ﺟﺪﯾﺪ ﻣﯽ ﮐﺸﺎﻧﺪ و او در دوﺳﺘﯽ ﺑﻪ رﻏﻢ ﭘﺎ ک ﺑﺎﺧﺘﮕﯽ اش ﭘﺎﯾﺪار ﻧﻤﯽ ﻣﺎﻧﺪ. و اﯾﻦ ﺑﺎ ﻋﺎﻃﻔﻪ ی ﺷﺪﯾﺪش در ﺗﻨﺎﻗﺾ ﺑﻮد. رﻧﺞ ﻫﺎ و ﮐﺸﻤﮑﺶ ﻫﺎی دروﻧﯽ زﯾﺎدی ﺑﺎ ﺧﻮد داﺷﺖ. ﺑﻪ ﻗﻮل ﻧﯿﻨﺎ ﯾﮏ ﺳﺮ داﺷﺖ و ﻫﺰار ﺳﻮدا. و در اﯾﻦ ﻣﻌﻨﺎ زﻧﺪان ﺑﺮاﯾﺶ ﮐﻮﭼﮏ ﺑﻮد. در دو ﺳﺘﯽ ﻫﺎ ﺗﻨﻮع ﻣﯽ ﺟﺴﺖ و ﺑﺎ ﺷﻮر و ﺗﻮان ﻓﺮاواﻧﺶ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﮐﻪ دﯾﻮارﻫﺎ را ﺑﺪرد. زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ داﻧﺶ آﻣﻮز ﺑﻮد ﺑﻪ ﻋﻨﻮان داﻧﺶ آﻣﻮز اﺳﺘﺜﻨﺎﯾﯽ ارزﯾﺎﺑﯽ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪ ی ﺗﯿﺰﻫﻮﺷﺎن ﻓﺮﺳﺘﺎده ﻣﯽ ﺷﺪ. اﻣﺎ او ﺑﻪ ﻣﺒﺎرزه ی ﺳﯿﺎﺳﯽ رو آورده ﺑﻮد. آن روزﻫﺎ ﻣﺸﻐﻮل اﻣﺘﺤﺎﻧﺎت ﺳﺎل آﺧﺮ ﺑﻮد . اﻣﺎ، ﺗﻦ ﺑﻪ درس ﻧﻤﯽ داد. ﺑﻪ اﯾﻦ ﻗﻨﺎﻋﺖ ﻣﯽ ﹺ ﭘﯿﺶ از اﻣﺘﺤﺎن را ﺑﯿﺪار ﺑﻤﺎﻧﺪ. ا ﮔﺮ وﻗﺘﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ ﺷﺐ ﮐﺮد ﺑﻪ دﯾﮕﺮان رﯾﺎﺿﯽ و ﻋﻠﻮم ﻃﺒﯿﻌﯽ درس ﻣﯽ ﹸﻨﺪآﻣﻮزی ﺑﻌﻀﯽ از ﺷﺎ ﮔﺮداﻧﺶ زود از داد. اﻣﺎ از ﮐ ﮐﻮره درﻣﯽ رﻓﺖ. ﺑﺎ وﺟﻮد ﻓﺎﺻﻠﻪ ی ﻣﯿﺎن زﻧﺪاﻧﯽ ﻫﺎی ﻣﺠﺎﻫﺪ و ﭼﭗ، اﺷﺮف دوﺳﺘﯽ و ﻣﻌ ﺎﺷﺮﺗﺶ ﮔﺴﺘﺮده ﺑﻮد. ﺑﺎ ﻣﻦ و ﺑﻪ وﯾﮋه ﺑﺎ ﻧﯿﻨﺎ ﺑﺴﯿﺎر دوﺳﺖ ﺑﻮد. ﺑﻪ او ﺧﯿﻠﯽ ﻋﻼﻗﻪ ﻣﻨﺪ ﺑﻮدم. ﺑﺴﯿﺎری از ﺗﻨﺎﻗﺾ ﻫﺎ، ﻫﯿﺠﺎﻧﺎت و ﺳﻮداﻫﺎی او را ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺧﺘﻢ، ﺧﻮدم آن ﻫﺎ را داﺷﺘﻢ. راﺑﻄﻪ ﹰ در ﭼﺎرﭼﻮب ﻣﺎن ﻃﺒﯿﻌﺘﺎ ﻫﺎی ﺳﯿﺎﺳﯽ زﻧﺪان ﻧﺒﻮد، ﭼﻮن درک ﻫﺎی ﻣﺘﻔﺎوﻧﯽ از ﺳﯿﺎﺳﺖ داﺷﺘﯿﻢ. ﻣﻦ ﺑﺮﺧﻼ ف او در آن روزﻫﺎ و ﺣﺘﺎ ﭘﺲ از آن ﻫﻢ ﮐﻢ ﺗﺮ درﮔﯿﺮ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﻫﺎی دروﻧﯽ زﻧﺪان ﺑﻮدم. ﮔﺎه آن ﻗﺪر درﮔﯿﺮ ﮐﺎرﻫﺎی ﺧﻮدش ﺑﻮد ﮐﻪ ﺗﺮ ﻣﯽ ﮐﻢ دﯾﺪﻣﺶ. ﮔﺎه روزﻫﺎ و ﻫﻔﺘﻪ ﻫﺎ ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺖ و راﺑﻄﻪ ﻣﺎن ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺳﻼم و اﺣﻮال ﭘﺮﺳﯽ ﻣﺤﺪود ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪ. اﻣﺎ وﻗﺘﯽ او را ﺧﺴﺘﻪ ﻣﯽ دﯾﺪم ﯾﺎ ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ دﻧﯿ ﺎی دﯾﮕﺮی را ﺑﺮای آراﻣﺶ ﺟﺴﺖ وﺟﻮ ﻣﯽ ﮐﺮد، ﺑﻪ ﺳﺮاغ ام ﻣﯽ آﻣﺪ و آن وﻗﺖ دوﺳﺘﯽ ﻣﺎن ﺑﻪ ﺗﺎﺑﻠﻮﯾﯽ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺴﺖ ﮐﻪ در آن ﻣﺎﺟﺮاﺟﻮی ﺟﻮان ﺳﺮش را ﺑﺮ داﻣﻦ ﻣﺎدر ﮔﺬاﺷﺘﻪ و ﻣﺎدر ﻣﻮﻫﺎی ﺟﻮاﻧﺶ را ﻧﻮازش ﻣﯽ ﮐﻨﺪ. ﹺ ﻋﺎﻃﻔﯽ ﺷﺪﯾﺪﺗﺮی داﺷﺖ. آن اﻣﺎ دوﺳﺘﯽ اﺷﺮف و ﻧﯿﻨﺎ ﺑﺎر ﻗﺪر ﯾﮏ دﯾﮕﺮ را دوﺳﺖ داﺷﺘ ﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﻦ اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﮐﺮدم از آن رﻧﺞ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺑﺮﻧﺪ، ﺑﻪ ﹺ ﺟﻮان وﯾﮋه اﺷﺮف ﮐﻪ در ﻋﺸﻖ ﺑﯽ ﭘﺮوا ﺑﻮد. ﻣﻦ در دﻧﯿﺎی ﺗﻔﺎﻫﻢ ﺑﺎ ﻧﯿﻨﺎ ﺑﻪ اﯾﻦ راﺑﻄﻪ در ﻧﻬﺎن رﺷﮏ ﻣﯽ ﺑﺮدم. و ﺑﺎ اﯾﻦ اﺣﺴﺎس ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ ﯾﺎد ﺷﻬﯿﻦ ﻣﯽ اﻓﺘﺎدم ﮐﻪ ﺳﺎل ﭘﯿﺶ از آن اﺣﺴﺎس او را ﻧﻔﻬﻤﯿﺪه ﺑﻮدم. در اواﺧﺮ ﺑﻬﺎر ﺳﺎل ٦٤ دﺳﺘﻮر آﻣﺪ ﮐﻪ ﺑﺮای ﺑﯿﺮون رﻓﺘﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﭼﺎدر ﻣﺸﮑﯽ ﺑﻪ ﺳﺮ ﮐﻨﯿﻢ. ﺗﺎ آن زﻣﺎن اﺳﺘﻔﺎده از ﭼﺎدر رﻧﮕﯽ ﻣﺠﺎز ﺑﻮد و زﻧﺪاﻧﯽ  ﻫﺎی ﭼﭗ ﻣﻌﻤﻮﻻ