Munireh Baradaran - Simple Truth

275 ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺳﺎده ﭼﻪ ﻗﺪر ﺗﻐﯿﯿﺮ ﮐﺮده ﺑﻮد. ﺑﯿﺶ ﹺ وﻗﺖ ﺗﺮ ﻫﺎ ﺳﺎ ﮐﺖ ﺑﻮد و در ﺧﻮد ﻓﺮو ﻣﯽ رﻓﺖ. ﭼﻬﺮه اش ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد. روﺣﯿﻪ ی ﺣﺴﺎس و ﻋﻮاﻃﻒ ﺷﺪﯾﺪش او را ﺑﯿﺶ ﺗﺮ از دﯾﮕﺮان از ﺣﻮادث ﻣﺘﺄﺛﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد ﻟﺬا ﺿﺮﺑﻪ ﭘﺬﯾﺮﯾﺶ ﻫﻢ ﺑﯿﺶ ﺗﺮ ﺑﻮد. اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﮐﺮدم از ﻋﺼﺒﯿﺖ ﻫﺎی ﺷﺪﯾﺪی رﻧﺞ ﻣﯽ ﺑﺮد، ﮐﻪ ﺣﺘﺎ در ﺳﺨﻦ ﮔﻔﺘﻦ اش ﻫﻢ ﺗﺄﺛﯿﺮ ﻣﯽ ﮔﺬاﺷﺖ. در ﺣﺮف زدن آن ﻗﺪر دﭼﺎر ﻫﯿﺠﺎن ﻣﯽ ﺷﺪ و روی ﮐﻠﻤﺎت ﺗﮑﯿﻪ ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ دﯾﮕﺮان ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ﺧﺸﻤﮕﯿﻦ اﺳﺖ ﯾﺎ ﺣﺎﻟﺖ دﻋﻮا و اﻋﺘﺮاض دارد، و اﯾﻦ ﺳﻮءﺗﻔﺎﻫﻢ در رواﺑﻄﺶ ﺑﺎ دﯾﮕﺮان ﺗﺄﺛﯿﺮ ﻣﯽ ﮔﺬاﺷﺖ. ﺑﯿﺶ ﺗﺮ او را ﺗﻨﻬﺎ ﻣﯽ دﯾﺪم و ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم ﮐﻪ د وﺳﺖ ﻧﺰدﯾﮑﯽ ﻧﺪارد. ﺑﻪ زودی ﺻﻤﯿﻤﯿﺖ ﺑﯿﻦ ﻣﺎ ﺑﯿﺶ ﺗﺮ ﺷﺪ، ﺑﺎ دﯾ ﯾﮏ ﮕﺮ ﮐﺘﺎب ﻣﯽ ﺧﻮاﻧﺪﯾﻢ و ﺣﺘﺎ رﺧﺖ ﻫﺎ ﻣﺎن را ﺑﺎ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺷﺴﺘﯿﻢ. ﻣﯽ دﯾﺪم ﮐﻪ ﺗﺐ وﺗﺎب دروﻧﯿﺶ را در ﻟﺒﺎس ﻫﺎ ﭼﻨﮓ ﻣﯽ زﻧﺪ. وﻗﺘﯽ ﺗﻮ ﻧﺨﺶ ﻣﯽ رﻓﺘﻢ، ﻣﻦ ﻫﻢ ﻋﺼﺒﯽ ﻣﯽ ﺷﺪم. دﯾﮕﺮ ﺗﻌﺠﺐ ﻧﻤﯽ ﮐﺮدم از اﯾﻦ ﮐﻪ ﻟﺒﺎس ﻫﺎﯾﺶ زودﺑﻪ زود ﭘﺎره ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ. در اﯾﻦ ﺑﻨﺪ دو ﻓﺮﺻﺖ ﻃﻼﯾﯽ ﭘﯿﺶ آﻣﺪ، ﯾﮑﯽ وﺟﻮد رﻣﺎن » ﺟﻨﮓ و ﺻﻠﺢ « ﺑﻮد و دﯾﮕﺮی دو ﺟﻠﺪ از ﮐﺘﺎب ﺳﻪ ﹺ آﻣﻮزش ﻓﺮاﻧﺴﻪ ﺟﻠﺪی «. ﻣﻮژه »ی » ﺟﻨﮓ و ﺻﻠﺢ « ﺟﺰو ﮐﺘﺎب ﻫﺎی زﻧﺪان ﻧﺒﻮد. ﭼﻨﺪ ﻣﺎه ﭘﯿﺶ از آن، ﯾﮑﯽ از ﹰ ﺗﺎﺣﺪی ﻫﻢ ﻣﻮرد اﻋﺘﻤﺎدش زﻧﺪاﻧﯿﺎن از ﻣﺴﺌﻮل آﻣﻮزش زﻧﺪان ﮐﻪ ﺿﻤﻨﺎ ﺑﻮد، اﻧﺘﻔﺎد ﮐﺮده ﺑﻮد ﮐﻪ ﭼﺮا ﮐﺘﺎب رﻣﺎن ﻧﻤﯽ دﻫﻨﺪ. ﻣﺴﺌﻮل آﻣﻮزش دﻟﯿﻞ آن را وﺟﻮد ﻣﺴﺎﺋﻞ » در رﻣﺎن « ﺿﺪاﺧﻼﻗﯽ ﻫﺎ ﻗﯿﺪ ﮐﺮده ﺑﻮد ﮐﻪ ﺻﻼح ﻧﻤﯽ دﯾﺪ ﺑﻪ زﻧﺪان راه ﯾﺎﺑﺪ. ﺑﺎاﯾﻦ » ﻫﻤﻪ ﺟﻨﮓ و ﺻﻠﺢ « را داده و ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﺧﻮدش ﺑﻪ ﺗﺎزﮔﯽ آن را ﺧﻮاﻧﺪه اﺳﺖ. آن زﻧﺪاﻧﯽ آزاد ﺷﺪه ﺑﻮد اﻣﺎ ﮐﺘﺎ ب ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد. وﻗﺘﯽ ﮐﺘﺎب را ﻧﮕﺎه ﮐﺮدم از ﺷﺎدی در ﭘﻮﺳﺖ ﻧﻤﯽ ﹰ ﮔﻨﺠﯿﺪم. ﺧﻮدش ﺑﻮد. ﻓﻮرا اﺳﻤﻢ را در ﻧﻮﺑﺖ ﻧﻮﺷﺘﻢ. ا ﮔﺮ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪم ﮐﻪ در ﺳﺎﻋﺎت روز ﻧﻮﺑﺘﻢ ﺑﺸﻮد، ﺷﺎﯾﺪ ﻣﺎه ﻫﺎ ﻃﻮل ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ. ﺑﺮای ﻧﯿﻤﻪ ﻫﺎی ﺷﺐ داوﻃﻠﺐ ﺷﺪم. ﺑﻌﺪ از ﭼﻨﺪ روز ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻧﯿﻤﻪ ﻫﺎی ﺷﺐ آن را ﻣﯽ ﺧﻮاﻧ ﺪ، ﺗﻤﺎم ﮐﺮد. در ﺳﺎﻋﺖ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺧﻮاب ﺑﻮدﻧﺪ، ﮐﺘﺎب را ﺑﺎ وﻟﻊ ﻣﯽ ﻧﻪ ﻣﯽ ، ﺧﻮاﻧﺪم ﺑﻠﻌﯿﺪم. ﺑﺮ ﻣﺮگ آﻧﺪره » « ﮔﺮﯾﻪ ﮐﺮدم. ﻧﺎﺗﺎﺷﺎ » ی « ﺟﻮان را در ﺟﻮاﻧﯽ ﻫﺎی ﺧﻮد دﯾﺪم و « ﺮﯾﭘﯽ» را دوﺳﺖ ﺧﻮد ﯾﺎﻓﺘﻢ. ﺗﺎ ﻣﺪت ﻫﺎ ﺑﺎ ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﺎن داﺳﺘﺎن زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدم. ﻓﺮﺻﺖ دﯾﮕﺮ، دﺳﺖ رﺳﯽ ﺑﻪ ﺑﻮد « ﻣﻮژه » . ﯾﮑﯽ از زﻧﺪاﻧﯿﺎن دو ﺟﻠﺪ از آن را داﺷﺖ اﻣﺎ او ﮐﻪ ﺑﻪ ﺷﺪت ﺑﻪ دﯾﮕﺮان ﺑﺪﺑﯿﻦ ﺑﻮد، ﮐﺘﺎب را در اﺧﺘﯿﺎر ﮐﺴﯽ ﻧﻤﯽ ﮔﺬاﺷﺖ. ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﯾﮏ ﻧﻔﺮ ﮐﺘﺎب را اﻣﺎﻧﺖ داده ﺑﻮد، او ﻫﻢ ﺑﺎ ﺣﻮﺻﻠﻪ و ﭘﺸﺖ ﮐﺎر ﻓﺮاوان ﺗﻤﺎﻣﯽ ﮐﺘﺎب را ﺑﻪ ﺧﻄﯽ ﺧﻮاﻧﺎ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮد. ﺳﺘﺎره ﻫﻢ از ﻧﻮﺷﺘﻪ ی او ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﻧﻮﺷﺖ . ﺑﻌﺪﻫﺎ ﺑﺎز ﻫﻢ اﯾﻦ ﮐﺎر ﺗﮑﺮار ﺷﺪ. ﻣﻦ ﺑﺎرﻫﺎ اﯾﻦ دﻓﺘﺮﻫﺎ را ﺧﻮاﻧﺪم و ﺣﺘﺎ ﺑﻪ دﯾﮕﺮان ﺗﺪرﯾﺲ ﮐﺮدم.