روایت‌هائی از زندان

روا � ی ﻫﺎﺖ ی از زﻧﺪان ٣٤ � ﺠﺎن روی دﯾﻮار � ﻣﺎ ﺑﻮد ازﻫ � ﻣﻨﺼﻮریﮐﻪ ﺳﻠﻮلﮐﻨﺎری ﻖ �� ﺸ � ﺪ و ��� ﮐ � ﻣﺎن ﻢ و � ﭽﻪ و ﻫﺸﺖ ﻣﺎرس ﻣبﺎرکﮔﻔﺘ � ﻢ ﮐﻨﺎر در � ﮐﺮد. بﻌﺪ ﻫﻤﻪ آﻣﺪ ﻫﻤﻪ ی ﺳﻠﻮل ﮕﺮ ﻫﺸﺖ ﻣﺎرس ﻣبﺎرک � ﻫﺎی د � را بﺎ ﺻﺪای بﻠﻨﺪ ﺗﮑﺮار ﮐﺮدﻧﺪ ﮐﻪ بﺎﻻﺧﺮە » ﺣﺎج ﺧﺎﻧﻢ « ﻢ. � ﻫﺎ آﻣﺪﻧﺪ و وادار بﻪ ﺳﮑﻮت ﺷﺪ )ﺷﯿﻮا ﻧﻈﺮآﻫﺎری. ﻣﺼﺎﺣبﻪ .� ی ﺷﻔﺎ ۱۳۹۹ ( آﻫﻨﮓ ت ﻫﺎی درﺧﻮاﺳی ت دە در ﻋﺎﺷﻮرای � ﮐﻮب ﮔﺴ � بﻌﺪ از ۱۳۸۸ ﺖ ﺑﻨﺪ � ، ﻇﺮﻓ ۲۰۹ ﻞ � ﺗکﻤ ﺰ ﺷﺪە ﺑﻮد. بﺎﻻﺧﺮە ﻣﺮدﻫﺎ را بﻪ ﺑﻨﺪ � ب ﮐﻪ ﻧﻪ، ﻟ ۳۵۰ و ﺑﻨﺪﻫﺎی ﮕﺮ � د ﻣﻨﺘﻘﻞ ﮐﺮدﻧﺪ و ﻫﺮ ﭼهﺎر راﻫﺮوی ۲۰۹ بﻪ زﻧﺎن اﺧﺘﺼﺎص دادە ﺷﺪ. بﻪ ﺟﺰ اﻧﻔﺮادی � ﻫﺎ، در ﻫﺮﺳﻠﻮل ﭼهﺎر ﭘﻨﺞ ﻧﻔﺮ را ﻧﮕﻪ ن بﻌﺪ ی � داﺷتﻨﺪ. ﻣﻦ ﻧ ﻢ اﺗهﺎم ازﺳﻠﻮل اﻧﻔﺮادی بﻪ ﺳﻠﻮل � از ﺗﻔه ﻫﺎی ﭼﻨﺪﻧﻔﺮە ﻣﻨﺘﻘﻞ ﺷﺪم . در از ﻏﺮوب �� ﺎد ﮐﻮﻫﻨﻮردی در ﺳﺤﺮگ � ﻦ، بﻪ � ﻫﺎی دﻟﺘﻨﮓ زﻧﺪان او ﺎﻫ ﺎن ﻗﻠﻪ ﺮﻟﺐ ﺗﺮاﻧﻪ � ﻦ، ز � ﻫﺎی اﻃﺮاف او ی ﺧﺮوس � ﺧﻮان را زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮدم ... » ﺧﺮوس ﺧﻮان ﺑﻮ ﻣﻦ و او ﻣﺴﺖ و ﻣﺴﺘﺎﻧﻪ گﺎﻧﻪ � گﺎﻧﻪ و ﺑ � دور از ﭼﻮﻣﺎن ﻢ ﺷﺎﻧﻪ بﻪ ﺷﺎﻧﻪ ... ��� ﺗﺎ ﮐﻮە داﻣﻦ ﺑﻮﺷ ....... ف ان اﺳﺖ ی � آﻓﺘﺎب ﺧ ف ان اﺳﺖ... ی � آﻓﺘﺎب ﺧ « ﻪ و ﻓﺮوغ و اﻓﺴﺎﻧﻪ � زﻧﺎن ﺟﻮان ﺳﻠﻮل، ﻣهﺪ ﺠﺎن زدە ﺷﺪە ﺑﻮدﻧﺪ و ﻣﻦ � ﻫ ف ی ﺎﻓﺖ. ﻣهن � ف اداﻣﻪ ﭘﺮﺷﻮر آﻧهﺎ آوازﺧﻮای � ذوق آﻣﺪم و بﺎ ﻫﻤﺮا � ﻫﻢ ﻫﻢ ﮐﻪ » دﻫﻪ ت ی ﺷﺼی « ﺑﻮد و ﻫﻢ ﺳﻦ و ﺳﺎل ﻣﻦ کﻢ ذوق آﻣﺪ و � کﻢ دو ﺷﺐ ﻫﻢ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ �� ... ﻢ � بﺎ ﻫﻢ آوازﻫﺎ ﺧﻮاﻧﺪ ی » ﺗﺮاﻧﻪ ﻫﺎی ت درﺧﻮاﺳی « ﺖ از ﺳﻠﻮل ﺗﻪ راﻫﺮوی ﺳﻮم ﺻﺪا � ﻢ. ﺑهﺎرە ﻫﺪا � اﺟﺮا ﮐﺮد