این همه رفتوآمد سریع بین حال خوب و حال بد، دیدن زشتی و جستن کمی قشنگی، تو را در برابر امید هم دودل میکند. دودلیای که البته همیشه بد نیست، آن هم وقتی که همه چیز اگر بمیرد، رفت و آمد فصلها زنده خواهد ماند.
آناستازیا تیلور-لیند، عکاس خبری سرشناس، به بنگلادش رفته است تا در تهیهی مستندی دربارهی آوارگان و پناهجویان روهینگیا همکاری کند: مردمی که از خشونتها و آزارها در کشورشان میانمار گریختهاند و به کشور همسایه پناه بردهاند.
امروز، پس از پنجاه سال و به رسم هر سال، خیابانهای آتلانتا مملو از ستایندگان مارتین لوتر کینگ بود که در زادگاهش دور هم جمع شدند تا یادش را گرامی بدارند. او که در زمان قتلش تنها 39 سال داشت چند روز بعد از مرگش در همین شهر به خاک سپرده شد.
پدر و مادر من، پس از این که در سال ۲۰۱۳ از جنگ سوریه فرار کردند و وارد مصر شدند، با تمام توان کوشیدند تا زندگی سابق خود را بازآفرینی کنند. مادرم، یک زن خانهدار و آشپزی تمامعیار، اتاق پذیرایی خانهی جدید در قاهره را به شکلی چید تا شبیه اتاق پذیرایی قبلیمان در دمشق شود.
در فاصله کودتای ۱۳۳۲ تا انقلاب ۱۳۵۷، در شرایطی که حکومت شاه هرگونه حرکت مستقل اجتماعی و سیاسی را کنترل، محدود و سرکوب میکرد، جنبش زنان استراتژیِ جدیدی را برای پیشبرد خواستههایش در پیش گرفت. در چهار مقالهای که به بررسی این دوره میپردازد، نخست ساختار گروههای زنان در این دوره بررسی و به شبکههای همکاری ...
پوپولیستها نمیخواهند مردم به طور مداوم در سیاست مشارکت کنند. قرار نیست که همهپرسی آغازگرِ فرایند بیپایان مشورت با شهروندان واقعی برای دستیابی به داوریهای عمومیِ سنجیده باشد؛ هدف از همهپرسی تأیید همان نظر رهبر پوپولیست دربارهی مصلحت عمومیِ واقعی است، و نه تأمین مصالحی که به طور تجربی اثباتشدنی باشد.
صحنهای مربعشکل که در هر چهار طرف خطِ عابرِ پیاده دارد و از سه سو دور آن تماشاگر مینشیند. این توصیف سادهی مکان اجرای «چهارراه» است، نمایشی که «بهرام بیضایی» در فروردین سال ۱۳۹۷ به روی صحنه آورده و با استقبال بینظیر ایرانیان شمال کالیفرنیا و دیگر تماشاگرانی که از راههای دور و نزدیک آمدهاند مواجه شده است.
کریستیَن پیچولینی، مهمان برنامهی رادیویی «هوای تازه»، انرژی و انگیزهی تازهای به پژوهشگرانی بخشیده است که کارشان تحقیق در مورد گروههای نفرتپراکن و نژادپرست است. پیچولینی در نوجوانی به یکی از گروههای نئونازی پیوست، و به زودی رهبر یکی از خشنترین گروههای معتقد به برتری نژاد سفید شد، اما از آن جنبش بیرون آمد و سازمانی برای مبارزه با نژادپرستی به راه انداخت.
اگر اصلاً یک انسان جاودانه به نظر آمده باشد، آن انسان حتماً استیون هاوکینگ بوده است. در سال ۱۹۶۳، هاوکینگ ۲۱ ساله بود که تشخیص داده شد به بیماریِ تصلب اعصاب حرکتی (یعنی بیماریِ زوالِ اعصاب) مبتلا است، و به او گفته شد که سه سال زنده خواهد ماند؛ اما مرگ او ۱۴ مارس امسال، در هفتاد و شش سالگی، اتفاق افتاد.
در مواجهه با لحظات و اتفاقات شادیبخش یا اندوهآور در زندگی دوستان و نزدیکان، تقریباً همهی ما احساس همدلی و همدردی خود را با عباراتی کلی، تکراری، و کلیشهای بیان میکنیم. آن عبارتها احساسات فردی ما را دقیقاً و عمیقاً بازگو نمیکنند. پس چرا باز هم از آنها استفاده میکنیم؟
تشکلهای زنان در دورهی نخست حکومت محمدرضا شاه (از 1320 تا 1332)، نتوانستند به خواستههای خود برای تغییر وضعیت حقوقی و سیاسی زنان دست پیدا کنند. با این حال، از یک سو راه را برای فعالیت سازمانیافتهی زنان در احزاب سیاسی باز کردند و از سوی دیگر با پیگیری خواستههایشان – به ویژه در زمینهی حق رأی – بستری برای تحقق آنها در دهههای ۴۰ و ۵۰ خورشیدی فراهم کردند.
نظریهی «سرمایهی انسانی» به عنوان یک سلاح ایدئولوژیک در دوران «جنگ سرد» مطرح و مدون شد. یک استاد اقتصاد، با تشریح پیشینهی «سرمایهی انسانی»، میگوید که اجرایی شدن این نظریه پیامدهای وخیمی برای جوامع معاصر غربی داشته، و شهروندان آنها را اسیر سرمایهداریِ نولیبرالی کرده است.
سازمان ملل میگوید که زبان از بیان آنچه در سوریه میگذرد ناتوان است اما ما، امضاکنندگان این نامه، چند کلامی داریم که با دولتها، مجالس، رأیدهندگان، و رهبران فکریای در میان بگذاریم که نظام حقوقی جهانی تا کنون به آنها وابسته بوده است.
با وجود پیشرفتهای چشمگیر در عرصهی علم، محیطهای کاری شرکتها و سازمانهای فعال در عرصهی فناوری پیشرفته هنوز با مشکلات بسیاری، به ویژه در زمینهی تبعیضهای جنسیتی و نژادی، مواجهاند. بیشتر بها دادن به علوم اجتماعی و بهرهگیری از نظریههای مطرح در این عرصه میتواند راه حلهایی برای برطرف کردن این مشکلات فراهم کند.
چرا مردم بارها از به قدرت رسیدن رهبران اقتدارگرا و مستبد استقبال کردهاند؟ هزاران سال است که فیلسوفان و نظریهپردازان سیاسی کوشیدهاند علت تن دادن مردم به رهبران مستبد و در نتیجه مشارکت خودخواسته در سرکوب خودشان را تبیین کنند. امروزه این مسئله، با توجه به افزایش خطرناک رژیمهای اقتدارگرا در سرتاسر جهان، همچنان پرسشی مهم محسوب میشود.
برای انسانهای مدرن، «قرون وسطا» از بسیاری جهات تداعیکنندهی جهالت، خشونت، و بدرفتاری است. نمود این صفات را احتمالاً بیش از همه در نظام آموزشی آن دوران میتوان مشاهده کرد. با این حال، همچنان که مناسبات میان آموزگاران و دانشآموزان در آن دوره نشان میدهد، قرون وسطا با پیچیدگیها و ظرافتهای خاص خود همراه بوده است.
درگذشت داریوش شایگان بار دیگر توجه بسیاری از ایرانیان را به دیدگاهها و اندیشههای این فیلسوف و ادیب نامدار جلب کرده است. یکی از راههای آشنایی گستردهتر با شایگان مطالعهی مصاحبههای متعدد او است. این گفتگو، که پس از انتخابات ریاست جمهوریِ ۱۳۹۶ از سوی یک نشریهی هندی انجام شده، نظرات شایگان را دربارهی بسیاری از مسائل معاصر و تاریخیِ ایران و جهان منعکس میکند.
فعالان حقوق زنان در دورهی رضا شاه همچنان به دنبال خواستههایی بودند که از دورهی مشروطه در فهرست مطالباتشان قرار داشت: آموزش، تغییر قوانین خانواده، رفع حجاب، و حق رأی. موفقیت در آموزش زنان را میتوان چشمگیرترین دستاورد این تلاشها دانست.
دسیدریوس اراسموسِ رتردامی، شخصیت برجستهی رنسانس شمال، عمدتاً به عنوان بزرگترین چهره در میان اولین اومانیستها شناخته میشود. پانصد سال پیش، اراسموس با شورشی پوپولیستی به رهبریِ تحریکگر پرنفوذی به نام مارتین لوتر مواجه شد، قیامی که گسستها و تفرقههای حاصل از آن کمتر از تبعات پدیدهای نبود که اکنون در آمریکا و اروپا شاهد آن هستیم.
