تاریخ هنر خطرناک
دانیل کالکات
دیکسون در سراسر کتاب با این پرسش دستوپنجه نرم میکند که کدام آثار هنری را میتوان منحط (یعنی از نظر اخلاقی تباه و مخرب) دانست ــ حتی اگر همیشه با این عنوان توصیف نشده باشند ــ و کدام آثار به اشتباه چنین قلمداد شدهاند.
دیکسون در سراسر کتاب با این پرسش دستوپنجه نرم میکند که کدام آثار هنری را میتوان منحط (یعنی از نظر اخلاقی تباه و مخرب) دانست ــ حتی اگر همیشه با این عنوان توصیف نشده باشند ــ و کدام آثار به اشتباه چنین قلمداد شدهاند.
مهرماه امسال، آسو در لندن کارگاهی با عنوان «همهی ایرانها؛ ۱۴۲۰» برگزار کرد؛ کارگاهی برای فکر کردن به آیندهی ایران و امکانهای پیشِ رو. آنچه میبینید بخشی از پرسش و پاسخهایی است که دربارهی اهمیت تخیل سیاسی و اجتماعی در این جلسه مطرح شد.
فرمانروای حقیقی یعنی کسی که نخست فرمانروای خویش است، برخلاف میلِ خود به خود حکم میکند که نخور و نیاشام تا شامگاه، به خود دستور میدهد که در زمان خشم زبان در کام کش، تخم کین مکار.
ایران بیست سال بعد را چگونه تصور میکنیم؟ چه تغییرهایی در ایرانِ آینده میخواهیم؟ چه سهمی خود ما میتوانیم در ایجاد این تغییرها داشته باشیم؟ این مجموعه، پاسخهاییست از مخاطبین آسو، و از گفتوگوهایی دربارهی آینده که در ماههای اخیر گردآوری کردیم.
در دو دههی اخیر نسل تازهای از خوانندگان و آهنگسازان زن وارد عرصهی موسیقی در ایران شدهاند که کارهای ارزنده و ماندگاری عرضه کردهاند. پادکستهایی که در این مجموعه آمده دربارهی کار این زنانِ خواننده و آهنگساز است.
اقلیتهای دینیِ ایران در کجای انقلاب مشروطیت ایستادند؟ آیا به تعبیر ولفانگ بورشرت، نمایشنامهنویس آلمانی، آنان «بیرون و پشتِ در» جنبش مشروطیت جا ماندند، و یا آنکه بهرغم محدودیتها و تنگناها، به نقشآفرینی پرداختند؟ مجموعهی حاضر به وارسی این پرسشها میپردازد.
دانشکده تحریریهی مستقلی است که با همکاری آسو به انتشار پژوهشهای دانشگاهی در حیطهی علوم اجتماعی و انسانی میپردازد. دانشکده میکوشد منتخبی از منابع پژوهشی را گرد آورد که بهروزند، کمتر در فضای فارسیزبان شناخته شدهاند و میتوانند به شناخت مسایل اجتماعی امروزِ ایران کمک کنند. دانشکده بهجای ترجمهی کامل متون دانشگاهی که معمولاً طولانی و پیچیده نوشته شده، جان کلام نویسندگانِ آنها را در مقالهای کوتاه و ساده توضیح میدهد.