بدن و قدرت در ایران: از پای داریوش تا موی زنان امروز
مهدی افروزمنش
در دهههای اخیر، مفهوم «بدنمندی» (Embodiment)به یکی از محورهای اساسیِ بازاندیشی در علوم انسانی بدل شده است. برخلاف تفکر دکارتی که بدن را در تقابل با ذهن و بهمثابهی ابژهای منفعل تلقی میکرد، رویکردهای معاصر، بدن را نه حاشیهی سوژه بلکه یکی از اصلیترین میدانهای تولید معنا، تجربه و قدرت میدانند. بدن در این چارچوب، صرفاً ابزار شناخت یا کنش نیست بلکه محل تلاقی زیست، فرهنگ و سیاست است، جایی که نظمهای اجتماعی، اخلاقی و ایدئولوژیک بهصورت عینی و مشهود تثبیت میشوند.
