این همه رفتوآمد سریع بین حال خوب و حال بد، دیدن زشتی و جستن کمی قشنگی، تو را در برابر امید هم دودل میکند. دودلیای که البته همیشه بد نیست، آن هم وقتی که همه چیز اگر بمیرد، رفت و آمد فصلها زنده خواهد ماند.
یک روباه گوشدراز صحرایی، شنهای صحرا و ستارههای آسمان، یک درخت بائوباب و پسربچهای که دستمال گردنش به اندازهی یک شال بلند باز میشود، چهرههای با دستار پوشاندهی صحرانشینان: اینها تنها بعضی از تصویرهایی است که خاطرههای شیرینی در ذهن خوانندگان «شازده کوچولو»، شاهکار آنتوان سنت اگزوپری، به یادگار میگذارند.
به دنبال افشای «آزار جنسی» برخی از زنان سرشناس از سوی مردان صاحب قدرت اقتصادی و سیاسی، بحثها دربارهی یافتن راه حلهایی برای از بین بردن این پدیده، به ویژه در محیطهای کاری، شدت گرفته است. در این میان، زنان کارگر کمدرآمد بیش از همه در معرض آزار جنسی قرار گرفتهاند، و البته پیش از همه برای مبارزه با آن تلاش کردهاند.
به لحاظ تاریخی، جنگها همیشه وسایلی برای متحد کردن مردم در مقابل دشمنان خود و، در ادامه، تشکیل دادن ملتی برخوردار از یک کشور مستقل بودهاند. در حال حاضر اما جنگها دیگر چنین کارکردی ندارند و هیچ جنگی به ایجاد یک ملت جدید و یک کشور مستقل منجر نمیشود. دوران تشکیل ملتها و تحکیم حکومتها به وسیلهی جنگ به سر آمده است.
قومیت، سنّت، دین در برابر سیاست، و وفاداری به کشور، چهار مضمون اصلیای هستند که رسانههای روسیه، سیاستمداران مهم و رهبران مسلمانِ این کشور هنگام بحث دربارهی اسلام به آن میپردازند. جالب این که کمتر کسی به این امر توجه میکند که تعریف این مفاهیم چیست و چه ربطی به ارزیابی مشروعیت یک گرایش دینیِ خاص دارند. در عین حال، نبردی دائمی بر سرِ برچسب زدن به افراد یا سازمانهای گوناگون وجود دارد.
پاکستان در محافظت از اقلیتهای دینی خود سابقهی درخشانی ندارد، اما وقتی پای «احمدیها» به میان میآید، ما واقعاً سنگ تمام میگذاریم: اعضای این آیین اصرار دارند که خودشان را مسلمان بدانند و ما، که به شاخهی اصلی اسلام تعلق داریم، اصرار داریم که با آنها به عنوان بدترین نوع ملحدان رفتار کنیم.
در اول اکتبر 1965 شش ژنرال ارتش اندونزی به دست گروهی از افسران جوان به قتل رسیدند؛ ارتش این کشور و دولت آمریکا «حزب کمونیست اندونزی» را مسئول این حادثه دانستند. به دنبال آن، ارتش و شبهنظامیان اسلامگرا صدها هزار نفر را به ظن ارتباط با این حزب دستگیر کرده و به قتل رساندند. انتشار اسناد سفارت آمریکا در جاکارتا، پایتخت اندونزی، بار دیگر توجه افکار عمومی را به این فاجعه جلب کرده است.
اختراع اینترنت همان اثرات دوگانهای را به دنبال آورده است که سقراط به ابداع «نوشتار» در دوران باستان نسبت میداد. از جمله رهآوردهای مهم اینترنت امکان ذخیرهسازی نامحدود اطلاعات و خاطرات انسانی است، اما حافظهی اینترنتی اکنون جای حافظهی خود ما را گرفته است. چگونه میتوان از اثرات مثبت اینترنت بهره برد، و با اثرات منفی آن بر حافظهی انسانی مقابله کرد؟
هم مدافعان و هم مخالفان اردوغان، رئیس جمهور کنونی ترکیه، مقایسهی او با عبدالحمید، آخرین سلطان عثمانی، را درست میدانند. از نظر منتقدان، عبدالحمید یک مستبدِ واپسگرا بود، اما هوادارانِ اردوغان او را آخرین فرمانروای بزرگ مسلمان میدانند. برداشت مشابهی دربارهی اردوغان رواج دارد: بسیاری او را مردی مقتدر میدانند که به دنبال احیای روح امپراتوری عظیم ...
پسامدرنیسم از دید متفکران چپگرا و کنشگران جناج چپ قرار بود مانعی برای ظهور ایدئولوژیهای استبدادی باشد. اما به نظر میرسد امروزه نوع جدیدی از تمامیتخواهی راستگرا آن را به خدمت خود در آورده است. چه کسی مقصر است؟ چه باید کرد؟
اصرار بر این که ما زنان به لحاظ زخمخوردگی و آسیبپذیری از مردان جدا هستیم، داستانی ساده و آرامبخش است: مردان دشمنی هستند که میتوانند با تغییر دادن سرشتشان به نفع زنان، یا با مراقبت از ما، دشمنیشان را جبران کنند. ولی در این صورت، ما زنان در نهایت از انسانیتمان جدا میافتیم. در چنین وضعی ما دیگر اعضای جامعه نیستیم، صرفاً مورد ترحم آن هستیم.
میشل فوکو، فیلسوف و نظریهپرداز فرانسوی، را از برجستهترین و اثرگذارترین متفکران قرن بیستم میدانند. فوکو در آثار خود به مسائل فلسفی متعددی پرداخته، اما بیش از همه با مطالعات و تأملات تازهی خود دربارهی «قدرت» و اَشکال مختلف ابراز و اِعمال آن شناخته شده است. دیدگاه تازهی فوکو دربارهی قدرت چیست، و چه تفاوتهایی با دیدگاههای فیلسوفان قدیمی دارد؟
هفتهی پیش، وقتی راتکو ملادیچ، فرماندهی سابق صربها به جرم کشتار مردم بوسنی در دادگاه بینالمللی لاهه به حبس ابد محکوم شد، خودش در دادگاه نبود، چرا که به دلیل پرخاش به قاضیان پرونده، از دادگاه اخراج شده بود. به گفته کارلا دلپونته، دادستان پیشین دادگاه لاهه که از عوامل اصلی در بازداشت و محاکمه ملادیچ بوده است، بسیاری از جنایتکاران جنگ ...
یک قرن پیش، آلمان یکی از اولین اردوگاههای کار اجباری خود را در شبهجزیرهای باریک در اقیانوس اطلس برپا ساخت. شورش سال ۱۹۰۴ در سرزمینی که در آن دوران «آفریقای جنوبباختریِ آلمان» خوانده میشد به جنگی برای نابودسازی مردم هِرِرو و ناما تبدیل شد. در این جنگ حداقل شصتهزار نفر جان خود را از دست دادند.
دویست سال پیش، اولین گروه مسلمانانی که برای تحصیل به اروپا رفتند پا به لندن گذاشتند. هدف آنها، که از طرف ولیعهد ایران به اروپا اعزام شده بودند، این بود که دربارهی علوم جدیدی که بعد از انقلاب صنعتی در اروپا پدید آمده بود تحقیق کنند.
در آخرین بخش از مجموعه روایتهای زندان، مریم حسینخواه این بار از تجربهی خود از زندگی در دل دنیایی میگوید که زمانی بیرون از زندان دربارهاش مینوشت، تکهای از خودش که آنجا جا مانده و گاهگاه در کابوسهایش او را دنبال میکند.
سازش با استبداد برای حفظ منافع و گریز از گزند حکومتهای خودکامه سازوکاری آشنا در زندگی ایرانیان است، اما تقیه و کتمان عقیده در جنگ با وجدان پیامدهایی دارد.
بیش از پنجاه سال پیش، در سال ۱۹۶۶، آنتونی والاس، مردمشناس برجستهی کانادایی، با اطمینانِ کامل پیشبینی کرده بود که با پیشرفت علم، دین در جهان نابود میشود. او گفته بود: «با گسترش علم و کفایتِ آن برای مردم دنیا، اعتقاد به نیروهای ماورای طبیعی در سراسر جهان محکوم به نابودی خواهد بود.»
موسیقی جاز، به عنوان هنری غربی، در دوران «جنگ سرد» و نیمهی دوم قرن بیستم تأثیر گستردهای بر کشورهای غیرغربی، از جمله کشورهای عربی در خاورمیانه و آفریقا، گذاشت. این مقاله، با معرفی هنرمندان عربی که از این موسیقی تأثیر پذیرفتهاند، تاریخچهی این تأثیرپذیری را مرور میکند.
