«لحظهی معلق»، عباس عطار
نهال تابش
این مجموعه، بیش از آنکه صرفاً ثبت لحظهها باشد، تلاش برای فهم تحولات عمیق سیاسی-اجتماعی و روح زمانهای است که عباس عطار در آن زیست و عکاسی کرد.
این مجموعه، بیش از آنکه صرفاً ثبت لحظهها باشد، تلاش برای فهم تحولات عمیق سیاسی-اجتماعی و روح زمانهای است که عباس عطار در آن زیست و عکاسی کرد.
برای بسیاری از مردم، کشور منبع هویت است: نوعی پایه و اساس، نوعی خمیره و سرشت، نوعی پرچم و بیرق. اما وقتی انقلابی را از سر میگذرانید چه اتفاقی رخ میدهد؟ وقتی گسلِ تاریخ تکان میخورد و تمام ارکان زندگیتان به لرزه میافتد چه میشود؟
از دوران مشروطه تا امروز جامعهی ایران راهی طولانی پیموده و همواره خواستار فردایی بهتر، آزادتر و چیزی جز وضع موجود بوده. اما آیا معترضان به وضع موجود چشمانداز دقیقی از فردای که میخواهند دارند؟ آیا آینده را بدون چشمانداز میتوان رقم زد؟
من پیش از آن که معنای کلمهی لیبرال را بدانم، پیش از آن که کلمهای از آثار لاک، میل، برلین و رالز را خوانده باشم و در واقع پیش از آن که اصلاً چیزی دربارهی جهان بدانم، لیبرال بودم. لیبرالیسم برای من، ایدهای سیاسی نبود بلکه نشان پایبندی به خانواده بود و به راه و رسم زندگی تبدیل شد.
انقلاب به چه معناست؟ آیا فردای بهتر در گرو انقلاب سیاسی است یا انقلاب اجتماعی؟ برای تغییر سرنوشت یک ملت به تغییرات بنیادی در ساختار ارزشها نیاز است یا تغییرات ناگهانی در ساختار قدرت؟ در قسمت ششم از پادکست «با کمی تردید» به این مباحث میپردازیم.
رویدادهای ۱۳ سال گذشته نشان داده است که آزادی به چیزی بیش از بیرون راندن یک مرد از کاخ ریاستجمهوری نیاز دارد. ما زنان بهخوبی از این واقعیت آگاهایم.
مجموعه گفتوگوهای فهیمه خضرحیدری و حسین قاضیان دربارهی جامعه، سیاست و مباحث روز در ایران