به نظر منیره برادران، جنایتهایی که در نزدیک به چهار دههی گذشته در ایران اتفاق افتاده لکهی ننگی است که جامعه ناگزیر باید دربارهی آن حقیقت را بداند. با او در مورد چشمانداز عدالت انتقالی و تشکیل کمیسیون حقیقتیاب در ایران گفتوگو کردهایم.
از فروشندگان و خریداران عمدهی اسلحه در خاورمیانه چه میدانیم؟ چرا فروش سلاح علاوه بر تأمین منافع اقتصادی، به تحقق اهداف سیاسی صادرکنندگان اصلی اسلحه نیز کمک میکند؟ چه رابطهای میان تجارت اسلحه و بحران پناهجویی وجود دارد؟
مؤلفههای عدالت انتقالی چیست؟ آیا گذار دموکراتیک پیششرط آغاز این روند است؟ آیا رسیدگی به فجایع گذشته یکی از اولویتهای ایرانیان است؟ جامعهی مدنی چگونه میتواند به روند عدالت انتقالی در ایران کمک کند؟
آیا برای بنا کردن جامعهای «مطلوب» و عدالتمحور، باور به کرامت انسانی کافی است؟ جایگاه عشق و همدلی در سیاستهای لیبرال جامعه امروز کجاست؟ چه رابطهای میان عشق، عواطف و سیاست وجود دارد؟ نوسبام، فیلسوف آمریکایی، به این پرسشها میپردازد.
آیا میتوان با ایران داد و ستد کرد و نهادهای فاسد را تقویت نکرد؟ روابط تجاری شرکتهای خارجی با ایران رهبران این کشور را به ادامهی نقض حقوق بشر تشویق میکند یا بر توانمندی مردم میافزاید؟ در چه صورتی میتوان گفت که شرکتهای خارجی به اصول اخلاقی پایبند ماندهاند؟
جوسایا اوبر، متخصص تاریخ یونان باستان، در این مقاله میکوشد تا با بررسی دموکراسی در زادگاهش آتن، نشان دهد که میان دموکراسی و لیبرالیسم پیوندی ضروری برقرار نیست، و دموکراسی غیرلیبرالی میتواند در مقایسه با هرجومرج یا نظام استبدادی بدیلی بهتر باشد.
با برآمدن جمهوری اسلامی، روایت شیعیِ شهادت، که تا آن زمان بیشتر بر مظلومیت امام حسین تأکید میکرد، به خدمت اهداف ایدئولوژیک و سیاسی درآمد. در مقابل، روایت آیین بهائی از شهادت، که آن را آخرین چاره برای اثبات عقیده میداند، بهائیان ایران را به "استقامت سازنده" تشویق کرد.
در سپهر سیاسی دوران معاصر، دولتها برای کنترل فضای اجتماعی از مفهوم نظم عمومی سود میجویند. در فرانسه، و در مواجهه با پررنگ شدن هویت اسلامی در جامعه، نظم عمومی به ارزش اجتماعی لائیکی تبدیل شده که رابطهی آن با آزادیهای دینی مبهم است.