تب‌های اولیه

یک کتاب: «امروز کسی را قربانی نکن: و درس‌های دیگری از تاریخ برای پشت سر گذاشتن بحران اطلاعات»

عرفان ثابتی ــ سپهر عاطفی

منظور از بحران اطلاعات چیست؟ شرمسار کردن دیگران در فضای مجازی چه پیامدهایی دارد؟ چرا باید قبل از انتشار هر مطلبی در شبکه‌های اجتماعی احساساتِ خود را بسنجیم؟ چرا باید به راستی‌آزماییِ اخبار بها دهیم؟ چطور می‌توان از مجادلاتِ بیهوده در فضای مجازی پرهیز کرد؟

یک کتاب: «تب جام جهانی فوتبال: سفری فوتبالی به ۹ جام جهانی»

عرفان ثابتی ــ سپهر عاطفی

مبتکر طرح برگزاریِ جام جهانی فوتبال چه کسی بود و چه آرمانی در سر داشت؟ آیا این رقابت‌ها از آغاز به سیاست آمیخته بود؟ این مسابقات چه نقشی در ترویج ناسیونالیسم و جهانی‌شدن داشته است؟ جام جهانی به سبک بازیِ تیم‌های ملی تنوع بخشیده یا آن‌ها را شبیه به یکدیگر کرده است؟ آیا برگزاری این مسابقات به تقویت دموکراسی و بهبود اقتصاد در کشورهای میزبان انجامیده است؟

یک کتاب: «بحث سیاسی در عصر دودستگی»

عرفان ثابتی ــ سپهر عاطفی

چرا اختلاف نظر بخش جدایی‌ناپذیری از دموکراسی است؟ منظور از «اختلاف عمیق» چیست؟ «خودمحور» و «دیگرمحور» بودن استدلال‌ به چه معناست؟ «بلندنظری» در گفت‌وگو را چطور می‌توان تعریف کرد؟ شبه‌استدلال و شبه‌نقد چیست؟

دادخواهی و امکان‌های اتحاد در ایران

امید فلاح آزاد در گفتگو با سپهر عاطفی

امید فلاح آزاد داستان‌نویس است. اهل شیراز است و از سالِ‌ ۲۰۰۱ در بوستون در آمریکا زندگی می‌کند. در ایران که بود چند داستان و نوشته‌های دیگر از او منتشر شد. در سال‌های اخیر داستان‌هایی به انگلیسی نوشته که در نشریات معتبری چاپ شده است. با او در مورد آرمان‌های مشترکی که ممکن است گروه‌های مختلف را متحد کند گفتگو کردیم.

مهندسی سکوت؛ قطعی اینترنت در ایران

نیما اکبرپور در گفتگو با سپهر عاطفی

 نیما اکبرپور در این گفت‌وگو از «مهندسی سکوت»، اینترنت طبقاتی، نقش استارلینک، مسئولیت شرکت‌های فناوری و آینده‌ی دسترسی به اینترنت در ایران می‌گوید؛ آینده‌ای که به‌زعم او، نه صرفاً محصول امید، بلکه نتیجه‌ی روندهای واقعی و تغییرناپذیر فناوری است.

وقتی عدالت به ابزار سرکوب بدل می‌شود؛ نقش قوه‌ی قضاییه‌ی ایران در تشدید آزار و تعقیب بهائیان

سپهر عاطفی

در جمهوری اسلامی ایران، نظام قضایی نهادی است که بنا بر قانون اساسی باید ضامن عدالت، امنیت حقوقی و بی‌طرفی باشد. اما برای جامعه بهائیان ایران، این نهاد طی دهه‌ها نه پناهگاه، که یکی از اصلی‌ترین ابزارهای سرکوب بوده است.