زمستان ۱۳۸۷، نسخهی پیش از انتشار کتاب «دفترچهی خاطرات....» به دستم رسید. نوشین احمدی خراسانی، نویسندهی اثر، از من خواسته بود که نسخهی تایپ شده را بخوانم و نظر بدهم. شوق انتشار اثری منتسب به تاریخ شفاهی زنان ایران در آن زمستان سرد...
وقتی شوهر بیوفای «راما تولای» از دنیا میرود، دوست قدیمی و صمیمی او «آیساتو» با نوشتن نامهای به او تسلیت میگوید. پاسخ بلند و طولانی راما تولای به این نامه اساس شکلگیری داستان «نامهای بسیار طولانی» شده...
تا سالهای سال، در میان اهل و نااهل از متن مغشوشی به نام «تأدیب النسوان» سخن میرفت اما نام نویسندهی آن برهیچکس روشن نبود. گاه گفته میشد که نویسنده، آخوندی است حجرهنشین و گاه سخن از یکی دو شازدهی قجر بود و گاه به علت لحن طنزآمیز (در واقع، هجوآمیز) آن را به عبید زاکانی نسبت میدادند. سرانجام ...
