علت اصلیِ کژکاریِ آیین کاتولیک عبارت است از زنستیزیِ الهیاتی، سرکوب جنسی، و روحانیتمحوری و مخفیکاری همراه با آن که هم علت اساسی و هم عامل مستمرِ فاجعهی کنونیِ کلیسای کاتولیک است. اما وقتی تشکیلات سازمانی کلیسا از بین برود چه چیزی از ارتباط با مسیح باقی میماند؟ این پرسشی است که سالها قبل پیش از آن که از منصب کشیشی استعفا دهم از خودم پرسیدم.
«پیش از نشستن...نگاهی به دورتادور اتاق انداختم. روی یکی از دیوارها، تصویر آیتالله خمینی و آیتالله خامنهای در یک قاب قرار داشت ــ صحنهای بسیار آشنا در تمامی ساختمانهای دولتی و بسیاری از ساختمانهای بخش خصوصی. روی دیوار مقابل تصویر دیگری دیده میشد ــ پرترهای از فروید.» افسانه نجمآبادی در آغاز کتاب خودهای وانمودگر دیوارهای اتاق «کمیسیون تغییر جنسیت پزشکی قانونی» را اینچنین توصیف میکند.
اگر ایدهی رایج و مد روز در دههی ۱۹۸۰ «سیر صعودی» بود، شعار این دهه «صداقت» است. این ایدئال غالب که باید با خودت روراست باشی و «خود واقعیات باش» به ندرت به نقد کشیده میشود. اما اگر این آرمان مانعی بر سر راه دگرگونی فردی بوده باشد و همگان را به ماندن در موقعیت موجودشان ترغیب کند، چه؟
اسلامهراسی چیست و چطور میشود تعریفاش کرد؟ آیا مسلمانانی که با عقاید و ارزشها و آداب اسلامی در غرب زندگی میکنند فرهنگ و ارزشهای غربی را به خطر میاندازند؟ آیا نقد اسلام به معنی ستیز با مسلمانان است؟ اسلامهراسی در جهان چه رابطهای با تجربهی چهل سال گذشته در ایران دارد؟
کتاب سایهروشن نمونهای است از یک روایت چندصدایی و ترکیبی است از یک تحقیق جامعهشناختی/مردمشناختی با چاشنی ادبیات. این کتاب حاصل «همنوشتی» پانزده زنِ اکثراً مهاجر و پناهندهی ساکن هلند است که زیر نظر دکتر هاله قریشی و همکارش کریستین برینکخریو طی یک دورهی کارگاه آموزشی سرگذشتنامهنویسی در سال ۲۰۱۰ به زبان هلندی تهیه و تدوین شده است.
مدیرعامل شرکت بهرهبرداری متروی تهران و حومه: «رعایت حجاب اسلامی در مترو الزامی است و ارتباطی به واگن یا ایستگاه ندارد.»
در حالی که بیشتر ما گرایشهای از پیش تعیین شدهای به وسواس داریم، و بعضی بیش از دیگران چنین هستند، محیط فرهنگی کنونی ما این گرایشها را تشویق میکند و شدت میبخشد. امروزه فرایند آموزش و پرورش، یعنی شیوهی سیستماتیکی که ما وسواس را پاداش میدهیم و تقویت میکنیم، از دوران ابتدایی آغاز میشود.
اسلامهراسی چیست و چطور میشود تعریفاش کرد؟ آیا مسلمانانی که با عقاید و ارزشها و آداب اسلامی در غرب زندگی میکنند فرهنگ و ارزشهای غربی را به خطر میاندازند؟ آیا نقد اسلام به معنی ستیز با مسلمانان است؟ اسلامهراسی در جهان چه رابطهای با تجربهی چهل سال گذشته در ایران دارد؟
این روزها تاریخ حال و روز خوبی ندارد. ظاهراً نسل ما در این شکاکیت با هگل، فیسلوف آلمانی، همداستان است که تنها درسی که تاریخ به ما میآموزد این است که هیچگاه کسی از تاریخی چیزی نیاموخته است. بسیاری با این گفتهی هنری فورد، بازرگان آمریکایی، همدلاند که تاریخ تقریباً حرف مفت است.
مسجد در دست احداث در پایتخت آلبانی بزرگترین مسجد شبهجزیرهی بالکان خواهد بود. هر چند هنوز چند ماه تا گشایش این مسجد باقی مانده اما این بنای تقریباً 10 هزار متر مربعی بر گوشهای از تیرانا سایه افکنده و ساختمان پارلمان را تحتالشعاع قرار داده است.
هیچ چیز بیش از کمک به دیگری و دست یاری به سوی دوستان و نزدیکان، آدمی را خوشحال و راضی نمیکند. نه سالها ورزش مدام، نه غذای سالم، نه پول و امکانات مادی فراوان، نه ساحل دریا و آفتاب و نخلهای بلند، نه تن سالم، نه برنامهریزی دقیق و مدرک تحصیلی خوب، نه شغل ایدئال آنقدر مهم و کلیدی نیست که «ارتباط انسانی» و کمک به همنوع و گروههای دوستی.
سی سال قبل دموکراسی، پپسی، آدامس توربو، موز و اضطراب را برای ما به ارمغان آورد و به احساس امنیت پایان داد.
شاید هنوز برخی به خاطر بیاورند، صبحگاه جمعهها اواسط دههی هفتاد شمسی را که با آنکه روزِ تعطیل بود، زود از رختخواب بیرون میخزیدیم تا تنها برنامه دربارهی فلسفه را از زبان خود فیلسوفان ببینیم. این برنامه دوبلهای بود از برنامههای «مردان اندیشه» که برایان مگی مجری آن بود.
تابستان امسال فصل ویژهای برای پاسداشت ادبیات آمریکا است. در برنامههایی که از ژوئن آغاز میشود، نمایشگاهها، همایشها، و گشتوگذارهایی به مناسبت دویستمین زادروز والت ویتمن و هرمان ملویل، و به منظور ارجگذاری به زندگی، آثار، و اثرگذاریهای این دو برگزار میشود. اما بزرگداشتِ آنچنانی برای دویستمین زادروز یک نویسندهی مهم دیگر آمریکا برگزار نخواهد شد: جولیا وارد هاو.
آیا از حیث اخلاقی کشورها موظفاند که مهاجران را به درون خود راه دهند و به ایشان حق عضویت در جامعهی خود را اعطاء کنند؟ آیا مهاجرپذیری تکلیف اخلاقی کشورهای مهاجرپذیر است یا امری اختیاری؟ آیا ما باید به سوی جهانی بدون مرز برویم که آدمیان میتوانند آزادانه به هرجا که میخواهند بروند و در صورت تمایل در هر جایی غیر از زادگاه خود اقامت کنند و به عضویت جامعهی میزبان درآیند؟
در یک سال گذشته، زبالههای دنیا در سواحل جنوب شرقی آسیا روی هم تلنبار شده است. صندوقهای زبالههای بهدردنخورِ کشورهای غربی در بندرهای فیلیپین، اندونزی و ویتنام انباشته شده و ضایعات پلاستیکیِ واردشده از اروپا و آمریکا زبالهزارهای سمیِ وسیعی را در سراسر مالزی پدید آورده است.
یکصد و سیزده سال قبل و با انقلاب مشروطه زنان آزادیخواه با تلاشی بینظیر توانستند حرکت اجتماعی نوینی را آغاز کنند که در کمتر از یک دهه توانست به بخشی از خواستهای دیرینهی آنها جامهی عمل بپوشاند. از مهمترین این اشخاص عالمتاج قائممقامی بود. شاعری که پس از ده قرن گمشدگی شعر زنان و نادیده گرفتن آنان به بهانهی تنگناهای اخلاقی و اجتماعی از این رنج هزار ساله آزادانه سرود تا نامش در کنار این رخداد به ثبت برسد.
معاون حمل و نقل و ترافیک شهرداری تهران: ما با پدیدهی ماشینخوابی در تهران مواجه هستیم ... ما جوانانی را میبینیم که با کمک یکدیگر ماشین خریده و محلاتی را به عنوان پاتوق در نظر گرفته و ماشینخوابی میکنند. اینها جوانان شهرهای دیگری هستند که به دلیل نبود شغل به تهران میآیند و میبینیم که محلات تهران بین آنها تقسیم شده است و بچههای یک استان در یک محله و استانهای دیگر در محلات دیگر جمع میشوند و در خودروهایشان میخوابند.
جایزهی انجمن نویسندگان، روزنامهنگاران و برنامهسازهای غذایی در بریتانیا مهمترین جایزهی این کشور در حوزهی غذا و آشپزی است. امسال برندهی گروه بهترین «کتاب آشپزی اول»، مریم سینائی بود و کتابی که دربارهی آشپزی ایرانی نوشته است. کتابی چشمنواز و خواندنی به اسم بلبلها و گلسرخها: دستور غذاهایی از آشپزخانهی ایرانی.
در گفتوگو با دکتر سعید پیوندی، استاد جامعهشناسی دانشگاه لورن در فرانسه، از نقش رواداری دینی و دینستیزی در اروپا و علل مقاومت جوامع اسلامی در برابر سکولاریسم پرسیدهایم.
ناسیونالیستهای قومگرا، از مجارستان گرفته تا ایتالیا، برای دستیابی به اهداف خود از دین سوءاستفاده میکنند. ترقیخواهان چه باید بکنند؟
میزان مرگومیرها نشان میدهد که خبرنگاریِ محیط زیست خطرناکترین حوزهی خبرنگاری پس از خبرنگاری جنگی است.
